Útrás

Fréttir af úlfafjölskyldunni

2008-02-20T17:16:00.004Z

Það hefur nú ekki farið mikið fyrir bloggi undanfarna mánuði hjá henni mér. Lífið að mestu snúist um óléttu og eitthvað henni tengt. Núna snýst lífið bara um þenna pottorm hérna að neðan. Hann krefst mikillar athygli og fær hana vandræðalaust.

Ég varð svo víst þrítug um daginn, flúði upp í sveit og fékk skúffuköku með bleiku kremi, bakaða af þessari ofurkonu hérna

Ég nennti ekki að taka á móti gestum eftir risastóra nafnaveislu helgina áður. Gæinn verður svo skírður í Staðarhraunskirkju með hækkandi sól. Við þorðum ekki að fara með hann vestur því það var svo vont veður. Hann fékk því bara nafn á meðan amma hans og afi frá Köben voru á landinu. Þau máttu ekki missa af því. Já og nafnið var Úlfur Páll, fyrir þá sem voru ekki búnir að fatta það:)

Úlfur Páll Pálsson með Björgúlfi afa sínum

2008-02-10T23:42:00.001Z

Fyrsta baðið

2008-01-20T17:03:00.000Z

Fallegi maðurinn

2008-01-17T20:33:00.000Z

fæddist 12. janúar sl. klukkan 16:58 á Landspítalanum eftir tveggja sólarhringa puð.

Hann var 4160 gr. að þyngd (tæpar 17 merkur) og 51 cm.

Vöðvastæltur og fagur eins og pabbinn en hávær eins og mamman:)

Við komum heim af spítalanum í gær (miðvikud.) þar sem ég missti mikið blóð og þurfti að fá ábót af því eins og hann af mjólkinni. Ég er samt öll að koma til og hann er eldsprækur og kátur og sefur á milli þess sem hann orgar á brjóstið sitt sem hann fær að sjálfsögðu.

Uppeldið verður geymt þangað til síðar.

Fallegustu menn í heimi

2008-01-17T17:14:00.000Z

Einu sinni voru Palli og Gunnhildur lítil

2007-12-11T21:34:00.000Z

Svo urðu þau stór, eru reyndar ennþá stærri í dag (amk annað þeirra) en eru ekki eins dugleg við að taka myndir af sér saman. Þessi er síðan í fyrra.

Bullblogg fyrir Boga og aðra dygga lesendur

2007-08-31T10:12:00.001Z

Mamma mín er svooooo þreytt að hún er að sofna fram á lyklaborðið. Búin að vera á einhverju útstáelsi alla vikuna og fór í Bongó í gær og borðaði yfir sig af heimsins bestu ostaköku.

Ég sparka samt í hana og segi henni að halda áfram að vinna fyrir mér, samt kann ég ekki að tala, hvað þá heldur skrifa. Ekki haldiði í alvörunni að það sé ég sem skrifa þetta?

kveðja
Rúimlega 20 vikna gamla ofurfósrið

Toppmodel

2007-06-21T09:48:00.000Z

Draumur minn um að verða ofurfyrirsæta hefur loksins ræst.

Grafíski hönnuðurinn og listakonan BLIND á heiðurinn af því enda með eindæmum hæfileikarík kona.

Okei kannski á ég ekkert í þessu en það er amk mynd af mér í Vikunni og fleiri alvöru konum og ég er ýkt montin af okkur. Sérstaklega samt hönnuðinum.

Sjá líka hér

19. júní

2007-06-19T10:35:00.000Z

Til hamingju með daginn kvenréttindakonur.

Eru dvergar ekki menn Gunnhildur?

2007-05-08T13:52:00.000Z

Vinkona mín sagði mér frá manni sem er víst eitthvað dvergslegur, stuttur og þannig. Hún sagði mér að hann segist vera "abject" sem þýðir "hvorki né" og listamenn sem finna sig ekki innan ákveðinnar stefnu kalla sig þetta.

Þá sagði ég: "Já svona hvorki dvergur né maður?"

Jahá

2007-03-09T10:31:00.000Z

Núna á að leggja Þróunarsamvinnustofnun Íslands niður.

Skiptar skoðanir um það. Sjá m.a. annars á ruv og mbl.is.

Bendi á skemmtilega yfirlýsingu frá Utanríkisráðuneytinu í gær, þar sem kemur m.a. fram að þeim sem á annað borð hafa tölvupóst, og málið viðkemur, var send tilkynning um þetta.

gunnhildur@iceida.is fékk ekki tölvupóst um þetta sem og fæstir starfsmenn stofnunarinnar.

Ég veit það ekki, kannski kemur mér þetta ekkert við?

En ég er búin að lesa skýrsluna, tók mig tæpan klukkutíma!

Pabbi og ég

2007-02-23T10:42:00.001Z

Ég sendi pabba sms í gær sem hljóðaði svona:

,,Loksins höfum við sameinast sem skoðanabræður og systur; bændur og feministar.
Áfram Bændasamtökin!"

Ég fékk þetta tilbaka:

,,Haraldur vill verja landið,
með Vilhjálmi og Geira.
Ekkert verður uppistandið,
illt er þetta að heyra!"

Þetta var náttúrulega í tilefni af þessari frétt.

Við erum fyndin við pabbi, kannski gamaldags en fyndin engu að síður!

Ég rokkaði feitt í 10. bekk!

2007-02-16T09:30:00.000Z

Fékk þessa mynd frá Dagnýju, henni fannst ég töff á þessum tíma.

En núna er ég svona - 29 ára!

2007-02-16T09:27:00.000Z

Veit ekki hvort ég rokka jafn feitt!

Er þessi ekki svolítið kúl?

2007-02-09T10:23:00.000Z

Hróflað við hugmyndum

2007-02-07T15:22:00.000Z

Hugmyndir okkar um börn í stríðum eru þær að þau séu ávallt fórnarlömb. Þeim er rænt frá heimilum sínum eða finnast á vergangi og þau tekin og neydd til að læra á og nota vopn og drepa fólk. Þetta finnst mér vera eðlilegt. Börn drepa ekki sjálfviljug og velja ekki að fara í stríð. Þau myndu frekar vera heima hjá sér að leika sér, ef þau fengju að velja. Okkur finnst óþægilegt að hugsa til þess að barn velji það að fara í stríð og vilji drepa fólk. Ég vil trúa því að börn í stríðum séu fórnarlömb vondra uppreisnarmanna sem pína þau til að drepa og berjast.

Þess vegna leið mér illa í skólanum áðan þegar við vorum að ræða þessi mál út frá grein sem byggir á viðtölum við börn í Sierra Leone sem tóku þátt í borgarastríðinu þar á 10. áratugnum. Þessi börn völdu það mörg að taka þátt, þó þau hafi vissulega ekki haft neina góða kosti að velja um, þá völdu þau samt stríð frekar en til dæmis flótta og sum börnin völdu að fara ekki í stríð. Þau töluðu meira að segja um valdið sem vopnin veittu þeim og hefndina sem þau ætluðu að koma fram. Þau sögðust einnig hafa framtíðardrauma og stríðið virtist ekki hafa haft nein gífurleg áhrif á sálarlíf þeirra, hvað svo sem síðar varð...

En þetta lætur mig hugsa um fórnarlambahugmyndirnar.

Feministar verða alltaf brjálaðir/ar þegar sagt er að vændi sé ekki val heldur afleiðing aðstæðna, og ég hef alltaf litið þannig á málið. Það er þó fullt af fólki sem á erfitt líf, er í eiturlyfjum, hefur verið misnotað kynferðislega og líður almennt bölvanlega en er samt ekki í vændi. Það valdi að fara ekki í vændi. Það hafði val, þó valið hafi kannski verið á milli pestar og kóleru eins og sagt er - en val engu að síður.

Kannski er ég farin að hljóma eins og versta frjálshyggjutík en það er nú ekki meiningin að tala hérna um hamingjusömu hóruna. Enda held ég ennþá fast við þá skoðun mína að hún sé vandfundin nema kannski í bókinni 11 mínútur eftir Paulo Choelo - en það er líka skáldsaga.

En þetta er pæling - hefur einhver skoðun á þessu?

Gjafmildi á geitur

2006-12-20T10:56:00.000Z

Svona getur gjafmildin farið út í öfgar, spurningin hvort þetta sé ekki að gerast hér líka, með aðstoð Hjálparstofnunar kirkjunnar.

Fyrst ég er byrjuð

2006-11-28T23:13:00.000Z

er eins gott að halda bara áfram.

Er ekki spurningin um að skrifa um Latabæ? Ég hef hatað Latabæ síðan ég horfði á leikútgáfuna af Glanna og Latabæ í flugvél á leiðinni til Íslands fyrir nokkrum árum. Mér fannst fólkið í Latabæ vitlaust og áhrifagjarnt með engar sjálfstæðar skoðanir. Íþróttaálfurinn hafði betur í að vinna bæjarbúa (sem voru bara börn og bæjarstjóri) yfir á sitt band af því að hann var snjallari en klaufinn Glanni glæpur. Ekki af því að hann hafði eitthvað betra til málanna að leggja. Þannig að hversu góður sem boðskapurinn var, sem Íþróttaálfurinn hafði fram að færa, kom það ekki fram í leikritinu. Niðurstaðan hlýtur því að vera sú að þetta er illa skrifað frekar en að boðskapurinn sem slíkur sé slæmur. Svo er það aftur annað mál hvort börn eigi að vera sífellt upptekin af því sem þau borða. Ættu foreldrarnir ekki að vera uppteknir af því sem börnin borða, þeir kaupa jú í matinn! Og er ekki nóg að nánast allar konur og margir karlar þjáist af krónísku samviskubiti yfir að borða? Það liggur við að ég sé komin með samviskubit yfir að fá ekki samviskubit yfir að borða, svo mikið er samviskubitið. Ég veit um strák sem tók 50 armbeygjur eftir að hafa borðað snakkpoka með fjölskyldunni á nammidegi, hann var 9 ára, og um afmælispartý sem endaði í gulrótarpakka því enginn vildi missa latabæjarstig eða hvurn fjandinn sem það var.

En hvað veit ég, ég er bara barnlaust grey sem ekkert veit um heiminn, eða þannig, hefur maðurinn aldrei heyrt minnst á brjóstaþoku????

Heimspekilegar vangaveltur

2006-11-27T13:44:00.000Z

Það getur ekki verið svona andskoti erfitt að halda úti einu bloggi, bölvuð leti þetta í konunni, og djöfull blótar hún mikið!

En Afríka Afríka Afríka!

Hún er kona var okkur sagt, hún fæddi mannkynið!

Við erum komin heim, lífsreyndari, brúnni og feitari en áður. Hungursneyðin í Afríku nær ekki til hvítra Íslendinga sem drekka bjór og rauðvín í öll mál en þykjast samt hafa samúð með svöngu börnunum. Jú þeir hafa það, en breytir okkar lífsmáti þeirra ástandi? Eða eigum við að lifa meinlætalífi af því að aðrir svelta? Eða eigum við að sleppa því að hugsa um þetta, er hungursneyð ekki bara auglýsingatrix hjálparstofnanna sem þurfa að hamra á eymdinni ef þær ætla að halda lífi? Erum við ekki bara hræsnarar að þykjast vera samúðarfull og komum svo við á Strikinu á leiðinni heim til að kaupa okkur nýjustutískugallabuxurnar? Eða erum við ennþá meiri hræsnarar að þykjast yfir tískuna hafin af því að við höfum farið til Afríku og séð eymd og hungur með eigin augum? Ég veit það ekki, enda er þetta flókið og ég sé ekki fram á að ég fái nokkur svör við þessum spurningum mínum. Námið gerir þetta ekki auðveldara því þar er velt upp öllum hugsanlegum sjónarhornum á þróunarmál og þróunarstarf sem hugsast getur en afstaðan er engin. Hvernig á ráðavillt þróunarfræðistúdína að geta tekið afstöðu með eða á móti þróunaraðstoð þegar hún heyrir nýja hliðar daglega? Eða er þetta ekki spurningin um að taka afstöðu, er ekki bara málið að halda sínu striki, læra vel, fá góðar einkunnir og sjá til hvort mér takist að "láta gott af mér leiða" í framtíðinni?

Sjálfhverf tilvistarkreppa á hæsta stigi?

Gæti verið!

"Hvað er þróun?" (e.development) gæti verið nafn á ritgerð sem ég er ekki byrjuð á. Mögulega mastersritgerð, ef tilvistarkreppan gengur ekki af mér dauðri eins og kreppur eiga til að fara með fólk. Sjáum hvert þessi spurning leiðir mig! Kannski á slóðir Hannesar Hólmsteins - þróunaraðstoð er bull!

Veit ekki, held samt ekki.

Þangað til næst... þá skrifa ég um lausn mína á alheimstímaflakksþyngdarleysisatómum.

Impala antilopa. Uppahaldsdyrid mitt i skoginum.

2006-10-31T09:42:00.000Z

Afrika paprika

2006-10-31T09:00:00.000Z

Jaeja ef einhvern timann hefur verid astaeda til ad byrja ad blogga aftur tha er thad nu!

Nuna er stelpan stodd i hofudborg Mosambique, Maputo, a skrifstofu Iceida og hangi a netinu. Thad er oskop gott ad komast adeins a netid tho thad se heldur haegara en madur a ad venjast heima i alsnaegtunum a Islandi. I Afriku thydir ekki baun ad vera otholinmodur, herna er thad bidlundin sem skiptir ollu mali, alveg sama hvad thad er. Vid erum oft buin ad rekast a thad ad thad thydir ekkert ad aesa sig yfir hlutunum, their eru bara haegfara og vid skopum sjalfum okkur bara leidindi med thvi ad vera stressud.

En ad ferdasogunni i stuttri utgafu...

Komum til Johannesarborgar i Sudur-Afriku thann 18. okt sl. eftir ad hafa flogid i 9 tima fra Paris og thar adur fra Kaupmannahofn sem vid eyddum 3 dogum i adur. I Joborg gerdum vid ekkert annad en ad bida eftir naesta flugi, thordum eiginlega ekki ad fara neitt utaf flugvellinum thvi thessi borg er med eina mestu glaepatidni i heimi og okkur fannst alger otharfi ad lata drepa okkur svona fyrsta daginn. Vid flugum thvi beint til minni borgar sem heitir Nelspruit og er nalaegt landamaerunum ad Mosambik. Thar dvoldum vid i 3 naetur hja henni Soruh gestgjafa a Chez Vincents Lodge (en herna i sunnanverdri Afriku eru gistihus kollud Lodge). Vid leigdum okkur bil og keyrdum a helstu turistastadina eins og Gods Window sem var magnadur stadur, Sabie o.fl. og skodudum okkur um i baenum. Forum m.a. a marakost kvold a einhverjum veitingastad og fengum dasamlegan mat eldadan af Vincent eiganda gistiheimilisins sem vid vorum a.

Eftir Nelspruit forum vid i Kruger thjodgardinn sem er staersti thjodgardur heims eftir thvi sem eg best veit. Thar gistum vid i budum sem heita Berg en Dal, eda Fjoll og dalir a islensku. A leidinni thangad rakumst vid a filahjord og antilopur eda Impala sem eru i serstoku uppahaldi hja mer. Daginn eftir forum vid i safari a Poloinum okkar og saum FULLT af dyrum og sum hef eg ekki hugmynd um hvad heita a islensku, en thad voru alls konar antilopur (Kudu, Nyala og Waterbucks), flodhestar, vortusvin, nashyrningar, girafar, buffaloar, gnyr og alls konar fuglar. Skemmtilegast af ollu var tho ad sja hlebarda upp i tre ad leggja sig. Otrulega gaman tho thad hljomi ekki spennandi. Ferdafelagar okkar fra Iceida voru tho heppnari og sau hann vera ad kronglast med antilopu upp i tred seinna um daginn. Vid saum hins vegar engin ljon en liklega hofum vid oft keyrt framhja theim an thess ad taka eftir tvi. Thad er alveg otrulegt hvad thad er gaman ad vera tharna og skoda dyrin, madur verdur eins og spenntur krakki og thetta var miklu skemmtilegra en eg bjost vid. Maeli hiklaust med ferd i Kruger...

Fra Kruger forum vid til Maputo i Mosambik thar sem vid gistum hja Mortu Iceida konu. Hun var svo elskuleg ad bjoda okkur gistingu thvi Thora okkar thurfti ad fara heim. Vid eyddum tveimur dogum i ad skoda borgina og hafa thad gott en forum svo nordur til Inhambane a fimmtudaginn sidasta. Thad ferdalag var EKKI skemmtilegt svona medan a thvi stod, vid forum med rutu sem leit ver ut en elstu ruturnar hans Saemundar. Thad voru hord saeti og engin loftkaeling. Thetta tok 9 tima a misjofnum vegum en ad lokum komum vid a afanga stad. Thar tok a moti okkur madur fra bakpokaheimilinu sem vid aetludum ad gista a, hann henti toskunum okkar og okkur upp a pallinn a pick upnum sinum og keyrdi svo a ca 100 km hrada til Tofustrandarinnar sem vid eyddum naestu fjorum dogum i hita og sol. Thetta var allt hin agaetasta lifsreynsla tho vid vaerum utbitin, solbrunnin og fengjum adeins i magann, ad ogleymdri snorkl sjoferd thar sem hetjan eg do naestum ur sjoveiki og ekkert var snorklad, saum tho nokkra hofrunga hoppa vii...

Nuna erum vid aftur komin til Maputo, flugum hingad i gaer (sem er svo sem efni i adra sogu), akvadum ad sleppa rutuferd daudans tilbaka, og erum ad skipuleggja naestu skref. Planid er ad fara til Swazilands i naestu viku og dvelja thar i nokkra daga og fara svo til Cape Town adur en vid forum heim. En thad kemur i ljos, Palli er einmitt pirradur vid adra tolvu ad leita ad bilaleigubil a vidradanlegu vedri sem ma fara a a milli landa. Spurningin hvort thad takist.

Segi thetta gott i bili fra Afriku

Margar kvedjur

ykkar gunnspito

Einmitt er ég svona!

2006-04-28T16:54:00.000Z

Slow and Steady

Your friends see you as painstaking and fussy.
They see you as very cautious, extremely careful, a slow and steady plodder.
It'd really surprise them if you ever did something impulsively or on the spur of the moment.
They expect you to examine everything carefully from every angle and then usually decide against it.

How Do People See You?

Helvítis tjellingarnar...

2006-03-14T17:28:00.000Z

Muniði eftir því í gamla daga þegar konur voru að fara út á almenna vinnumarkaðinn? Þegar karlar náðu ekki upp í nef sér af hneykslun yfir að konurnar ætluðu að svíkja landið og eiginmennina, börnin og pottana og yfirgefa heimilið. Alþingismenn töluðu um blómið konuna og neituðu að veita konum læknaleyfi á þeim forsendum að þær gætu ekki riðið ár og vötn, hríðarbyli og storma í læknavitjanir. Mogginn upphaf hina heilögu móðir og húsfreyju sem uppalanda næstu kynslóðar og umræður um yfirburði karlmannsins sem skynsemisveru voru í hávegum hafðar.

Talið er að þetta hafi haft gífuleg áhrif á jafnréttisbaráttuna til hins verra. Jafnvel að þetta hafi verið gert af yfirlögðu ráði til að halda konum niðri og tryggja stöðu karlmanna í þjóðfélaginu, og hefur það að vissu leyti tekist - en sem betur fer ekki að öllu.

Samsvörun í nútímanum, sem er tilgangur þessara skrifa, eru viðbrögð danskra fjölmiðla við útrás nokkurra Íslendinga (helvítis tjellinganna) í Danmörku og víða. Svo virðist sem Danir séu markvisst að halda Íslendingum niðri, að níða þá og tortryggja til þess eins að tryggja sína eigin stöðu og koma í veg fyrir frekari áhrif íslenskra viðskiptamanna í Danmörku? Fjölmiðlar hafa enga trú á þeim, telja að þetta sé bóla sem eigi eftir að springa fljótlega, gera grín að þeim en hræðast þá kannski undir niðri. Taktík sem hefur virkað og mun líklega alltaf virka þó auðmennirnir segjist hvergi hræddir og muni halda ótrauðir áfram. Núna eru þessi minnihlutahópur, íslenskir auðmenn í sömu stöðu og konur hafa verið í svo öldum skipti, það er ekki tekið mark á því sem þeir hafa fram að færa, þeir eru tortryggðir, aðrir taldir betri til verksins o.s.frv.

Ég hef því komist að þeirri niðurstöðu að það væri ráð að senda alla karlmenn í útrás til Danmerkur, þá myndu þeir kannski fatta hvernig það er að vera kona!

Álver

2006-03-09T17:39:00.000Z

Ég fékk loksins blogginnblástur á leiðinni heim úr vinnunni áðan þegar síðdegisútvarpið var að tala við held ég Ragnhildi Sigurðardóttur um álver. Við vorum nefninlega að tala um þetta í gær vinkonurnar og hvað það vantar alltaf þetta annað sem ætti að koma í staðinn fyrir álver. Jú ferðaþjónustan kemur sterk inn en einhvern veginn er hún hætt að hljóta hljómgrunn því þeir sem tala um hana eru oft flokkaði í hóp með öllum hinum öfgasinnuðu náttúruverndarsinnunum, og allir vita nú hvaða sess þeir hafa í þessari umræðu. En þessi Ragnhildur kom með mjög góðan punkt. Ríkið er að borga eitthvað um 700 milljónir með hverju starfi í álveri, því það kostar jú mjög mikið að byggja álver, en á meðan er Marel að fara að flytja út 150 störf því það er miklu hagkvæmara fyrir þá heldur en að hafa þau hérna heima. Ef ríkið (sem virðist vera ótrúlega mikið í mun að halda störfum úti á landabyggðinni) myndi í staðinn styrkja Marel til að halda þessum störfum hérna og flytja þau jafnvel til Húsavíkur þá eru nú komin þó nokkur störf, og líklega frekar góð störf, og aukið val fyrir íbúa. Annað sem ég hef einnig oft hugsað um og það er öll þessi íslenska hönnun sem er made in china. 66° Norður er til dæmis með mikla fjöldframleiðslu á allskonar fatnaði og fleiri vörum en lætur framleiða þetta allt í útlöndum, Asíu eða Eystrasaltslöndunum, einnig Cintamani og fleiri fyrirtæki sem státa sig af hinni einstöku íslensku hönnun. Ef ríkinu væri svona rosalega í mun að fjölga störfum á landsbyggðinni væri það þá ekki að gera meira til að halda þessum fyrirtækjum hérna og flytja þau út á land, skiptir máli hvort þú hrærir í álpotti eða saumar flíspeysu? En af hverju gerir það það ekki? Ég held að það sé vegna þess að ríkinu er alveg sama um landsbyggðina, það er að hugsa um þjóðarframleiðsluna en ekki hvort Jón á Húsavík og Gunna á Reyðafirði eigi fyrir salti í grautinn. Því er skítsama - Álgerður er engin álfkona, hún er kaupsýslukona.
Ég held að þessi álversvæðing sem er að vaða yfir allt sé alls ekki sprottin út frá hjartagæsku og skilningi á átthagatryggð Íslendinga. Þetta snýst um peninga og ekki rassgat annað eins og allt. Alcoa græðir, Landsvirkjun græðir, ríkið græðir og þjóðarframleiðslan eykst, við komumst á lista yfir ríkustu þjóðir heims og verðum rosalega montin. Náttúran verður einn ruslahaugur og borgarmyndunin heldur áfram hvað sem hver segir. Eða ætlar ÞÚ að vinna í álverinu?

Fegurðin

2006-02-12T13:12:00.000Z

Í gær fór ég og kaus í prófkjöri samfylkingarinnar. Ég setti sæta strákinn í fyrsta sæti, enda alveg ómögulegt að vera með ófríðan borgarstjóra. Áfram fallega fólkið!

Allur vindur virðist vera úr mér - ég er hætt að nenna að rífast um pólitík og feminisma. Það vill enginn frelsast til hinnar réttu trúar. Kannski þess vegna sem ég hef bara snúið mér að því að hugsa um útlitið og mynda mínar skoðanir eftir því. Áhrifavaldarnir enda víða, Silvía Nótt og Gilzenegger eru nærtækustu dæmin. Þau segja bara það sem við hin eru öll að hugsa, útlitið skiptir máli, annað eru bara örvæntingafullar tilraunir ljóta fólksins til að breyta heiminum.

Er að fara að sjá Ronju Ræningjadóttur, með Ronju Öddu - og Bennadóttur. Fyrri Ronjan er nú ekkert voðalega sæt en sú seinni mjög svo, færi ekki með henni í leikhús annars. Mamma hennar kemur líka með - enda með afbrigðum falleg kona. Við förum sem sagt saman þrjár fallegar, tvær konur og ein stelpa.

p.s. Bara fallegt fólk les bloggið mitt!

Loksins krakkar mínir

2006-01-28T18:50:00.000Z

Ég er komin með vinnu! Til hamingju ég! Var einhver að halda því fram að ég væri iðjuleysingi? Vinnan mín er hjá Reykjavíkurakademíunni sem er ógeðslega kúl samfélag sérvitra fræðimanna, eins og framkvæmdastjórinn orðaði það. Ég byrja 1. febrúar og hlakka bara svolítið til. Ég veit hins vegar ekki alveg hvað starfið mitt heitir ennþá, ég er ekki búin að fá titil en ég sé um daglegan rekstur og skrifstofuna. Þetta er 50% starf sem er mjög gott þar sem ég er í skóla líka en samt er ég að hugsa um að fá mér aðra vinnu og er eiginlega komin með hana líka. Hún er á kvöldin en ég veit ekki alveg hvað ég geri.
En núna ætti ég að vera að læra en ekki blogga þannig að ég segi bless, vildi bara láta ykkur vita svo þið farið ekki að halda ég mér sé ekki viðbjargandi og ég ætli bara að lifa á kallinum mínum það sem eftir er ævinnar.

Skíðahommarnir komnir heim.

2006-01-27T08:36:00.000Z

Bloggletinginn ætlar að reyna að endurnýja bloggið sitt enn á ný og halda sig við það, ég er alltaf að hugsa upp eitthvað sniðugt að skrifa þegar ég er að fara að sofa á kvöldin en sjaldnast ratar það á tölvuskjáinn.

Helst í fréttum er að við Palli skruppum til Þýskalands og Austurríkis í viku, komum heim í gær. Skelltum okkur á skíði og ég get sagt ykkur að ég kom sjálfri mér á óvart. Þegar ég var lítil (ennþá minni) gat ég ekki með nokkru móti haldið jafnvægi á skíðum, ekki staðið í halla, ekki stoppað, ekki beygt og alls ekki rennt mér. Enda voru skíðin sem ég prófaði yfirleitt tvöföld mín lengd og ekki með nokkru móti hægt að hafa stjórn á þeim. Í dag hins vegar eru komin á markaðinn svökölluð carving skíði (held þau heiti þetta) og eru þau þeim frábæra eiginleika gædd að vera styttri en ég og þar af leiðandi mun viðráðanlegri en gömlu yfir tveggja metra löngu Varmalandsskíðin. Ég gat sem sagt haldið jafnvægi og rennt mér smá og haldið jafnvægi svona meirihluta dagsins. En ég segi nú ekki að ég sé á leið á Ólympíuleikana, þarf aðeins að auka hugrekkið og ást á adrenalíni. Er alveg laus við jaðarsportsáhugann. Hef alltaf verið óskaplegur gikkur í öllu svona hættulegu. Það kemur hins vegar vonandi með æfingunni og betri stjórn á skíðunum.
En Austurríki er ótrúlega fallegt land, fjöllin rosalega há og snjórinn helst kyrr á sínum stað, fýkur ekki bara í skafla og á bílrúður eins og á Íslandi.

Jæja en nóg í bili, þetta er alla vega byrjunin, vonandi verð ég duglegri að skrifa á næstu dögum. En núna er það raunveruleikinn sem tekur við, lærdómur og atvinnuviðtöl vonandi (krossa fingur), Palli farinn austur á Kárasmjúka og fullt af þvotti sem þarf að þvo. Nóg að gera.

Myndir í lokin af skíðagúrúunum miklu:

Ég og Árni vinur hans Palla sem dró okkur í skíðaferð með fjórtán tíma fyrirvara, eða voru þeir fimmtán??? Þetta er eina myndin af mér á skíðunum fyrir utan video sem ég ætla ekkert að sýna, þar lít ég út fyrir að vera miklu lélegri en ég var. En er ég ekki pró?

Humm er að reyna að setja inn fleiri myndir en það virðist ekki ganga í bili. Reyni síðar.

Gleðilegt ár rassgöt

2006-01-04T18:13:00.000Z

Hæ ég er mætt aftur í bloggheima!
Búin að skrá mig í Háskólann aftur - vííí ég hlakka til og er komin með fótaóeirð af spenningi, eða einhverju öðru.
Orðin hundleið á því að leita að hinni fullkomnu vinnu, hún er ekki til - að minnsta kosti ekki í bili.
Hélt áramótapartý og matarboð fyrir tengdafjölskyldu mína næstum eins og hún leggur sig. Það lukkaðist einkar vel hjá mér (he hemm okkur afsakið, en hef samt ákveðið að njóta heiðursins ein).
Ég er búin að lesa Harry Potter og er að hugsa um að byrja á fyrstu bókinni aftur og lesa þær allar í röð - af hverju veit ég ekki.
Er að fara upp í sveit í kvöld, eða vestur á Mýrar eða uppeftir eins og var sagt hérna í gamla daga en núorðið virðist maður hættur að nenna að útskýra hvar Mýrarnar og Staðarhraun eru þannig að maður notar bara hið forheimskandi orðatiltæki ,,upp í sveit" eins og hver annar kaupstaðakrakki.
Í ,,sveitinni" ætlar húsmóðirin að verða viðstödd Álfabrennu á þrettándanum og fara í eina svokallaða fjölskylduboðið í minni fjölskyldu á eftir. Þar ætla ég að sjá öll litlu börnin sem ég hef ekki ennþá séð nema fyrir tilstilli nútímatækni sem kallast barnaland.is. Guðsgjöf fyrir fólk sem er lélegt við að treysta fjölskylduböndin.

Í lok þessa pistils ætla ég að gera annál fyrir síðasta ár sem samkvæmt mínum útreikningum var ekki það besta í tæplega 28 ára sögu minni.
Janúar - maí: Vann á Hönnun í óendanlega leiðinlegri ekki vinnu. Þ.e. hafði nákvæmlega ekki neitt að gera. Saknaði Palla og uppgötvaði að ég gæti verið hressari með lífið.
Júní - ágúst: Var upp í Landmannalaugum sem var í sjálfu sér ágætt. Drakk bjór og dúlís, saknaði Palla og reifst við yfirskálavörðinn.
September - desember: Atvinnulaus að leita að frama á vinnumarkaðnum. Saknaði Palla og fann ekki vinnuna góðu. Eldaði mat handa litlu systkinum mínum sem voru svo góð að heimsækja mig næstum á hverjum degi, reyndar í þeim ógöfuga tilgangi að fá að borða hjá mér - en mér var alveg sama, mér finnst svo gaman að sjá þau.
Jólin: Ákvað að fara aftur í skóla þegar ég fattaði að ég gæti verið búin með heila önn af mastersnáminu. Nöldraði í Palla sem ég er búin að sakna allt árið. Svo komu áramót og ég vandist því að hafa karlmann á heimilinu og er svona nokkurn veginn hætt að nöldra í honum enda stóðum við okkur bæði eins og hetjur í eldhúsinu fyrir matarboðið mikla, kannski hann fái líka smá heiður, en batnandi konu er best að lifa og næsta ár verður ekki neitt kjaftæði.
Áramótaheitið mitt er sem sagt að eyða ekki öðru ári í rugl!

Takk samt fyrir það, það var alveg ágætt á köflum - reyndar líka alveg hræðilegt stundum. Þannig að þetta ár, 2006, verður súperdúper ár. Man nefninlega eftir því að þegar við vorum að skála árið 2005 inn á nýársdagskvöld vissi ég að það yrði ekki gott. Við þessi áramót hafði ég aðra tilfinningu, sem sagt góða og ég ætla að treysta á hana!

Með bjartsýni í huga kveð ég að sinni og reyni að verða fyrr á ferðinni næst.
Áramóta kveðja
Gunnhildur í uppsveiflu:)

The Feminist: sagan af ofurfeministanum!

2005-11-21T23:42:00.000Z

Ég var að sjá gömul komment frá pistli sem ég skrifaði á kvennafrídaginn en hafði ekki séð, sorry lads. Skammast mín eiginlega fyrir dónaskapinn. En ég verð nú að svara þessum kommentum, sérstaklega frá Óla Val mági mínum og svo náttúrulega bara svona almennt þarf ég aðeins að tala um feminisma - já belive it or not!!! Ég er nefninlega farin að hafa það óþægilega á tilfinningunni að fólk haldi að ég sé holdgervingur feminismans!

Að ég sé OFUR FEMINISTINN!!!

Ég er náttúrulega svaka mikill feministi en ekki endilega hinn eini sanni. Ég hef sagt það hérna áður og segi það enn, ég er ekki einu sinni skráð í Feministafélag Íslands. Bara í mínu eigin feministafélagi - Stórubrjóstajeppaklobbafeministafélaginu með meiru - og þar eru ýmsar skoðanir í gangi og stór og falleg brjóst mikils metin!

En ég vil samt svona í alvöru talað segja það að þó að ég og vinkonur mínar og þær stelpur og konur sem við sem þetta lesum þekkjum hafi það bara helvíti fínt þá er það ekki alls staðar þannig. (En að því síðar) Ég er ekki feministi af því að ég vil verða forsætisráðherra, en ég vil ekki að konur þurfi að berjast helmingi meira fyrir því að verða það en karlarnir. Því trúið mér, það er þannig! Það eru ekki bara femínurnar sem segja það - sjálfstæðiskellingarnar eru meira að segja farnar að viðurkenna karlaveldið í pólitíkinni. Þá er nú mikið sagt! Þetta er ekki bara það að konur sækjist síður eftir áhrifastöðum og hærri launum, þær eiga erfiðara með að komast þangað og það hefur oft verið rannaskað og allt það: sem sagt ömurleg staðreynd. (Svona ef þið trúið mér ekki þá notaði ég skýrslur í BS ritgerðinni minni um þetta mál og las mikið um það - endilega kíkið á Bókhlöðuna og lesið ritgerðina, hún er rosalega skemmtileg).

Og að kynjakvótunum, ég veit ekkert hvort feministar séu ötulir talsmenn kynjakvóta, ég hef að minnst kosti ekkert verið að agintera fyrir honum sérstaklega, en ykkur að segja þá tíðkast kynjakvótar ekki á Íslandi! Kynjakvótar eru ekki það sama og jafnréttislögin. Jafnréttislögin ganga út á að jafna hlut kynjanna í störfum þar sem hallar á annað þeirra. Ef tveir einstaklingar sem eru jafn hæfir sækja um starf þar sem hallar á annað kynið kveða lögin á um að sá einstaklingur sem er af því kyni fái starfið. En alls ekki ef hann er ekki hæfur. Þetta á bæði við karla og konur.

Kynjakvóti er annað, hann getur til dæmis átt við í skólum, segjum ef að hússtjórnarskóli tæki upp á því að taka bara inn 15 stelpur því af 20 nemendum eiga að vera fimm strákar. Þetta er (eða eitthvað í þessa átt) kynjakvóti og tíðkast ekki á Íslandi eins og áður hefur komið fram, að minnst kosti ekki svo ég viti til. Þetta hefur verið notað í Bandaríkjun til dæmis til að fá ákveðið marga blökkumenn inn í háskóla, og þá á kostnað annarra. Margir eru mjög ósáttir við þetta, sérstaklega hvítir miðstéttar stúdentar. Ég held að þetta sé mjög oft gert í einhverri pólitískri rétthugsun án þess að ég hafi neitt sérstakt vit á þessum málum. En getur örugglega skilað góðum árangri í að ná fólki inn í háskóla sem annars kæmist hvergi inn. Þessi hvíti kemst hvort eð er alls staðar inn getur maður ímyndað sér...

Þannig er nú það börnin góð. Eitthvað fleira þarf ég að skrafa um, humm já, jafnréttissinni versus feministi. Ég er jafnréttissinni á allann mögulegan hátt. Ég vil jafnan rétt fyrir svertingja og hvítingja, múslima og kristna, homma og lesbíur og allt þetta. Að vera feministi er að vera jafnréttissinni. Eða alla vega samkvæmt minni skilgreiningu. Það getur svo sem vel verið að til séu feministar sem hati karlmenn og vilji einhver umframréttindi, en orðið feministi þýðir ekki umframréttindi fyrir konur - niður með tippalingana! Feministi þýðir kvenréttindasinni en af hverju KVENréttindasinni? Ekki MANNréttindasinni? Vegna þess að þrátt fyrir að alls staðar í heiminum sé verið að brjóta á öllum, jafnt konum sem körlum, þá er það því miður þannig að konurnar eru í tvöföldum minnihlutahópi. Að vera kona gerir þig nefninlega oft minnimáttar einmitt vegna kynbundins - og kynferðislegs ofbeldis og þeirra dásamlegu staðreynd að við göngum með og ölum börnin! Eins frábært og það er hefur það nefnilega oft mjög neikvæð áhrif á stöðu konunnar - sad but true! Fátæk kona með mörg börn, sem er barin af fátæka manninum sínum og nauðgað, er í verri stöðu en hann, þó hans sé líka ömurleg. Þannig að konan er næstum alltaf í ,,minnihlutahóp" gagnvart karlinum og hefur alltaf verið. Eins og við vitum öll hefur hallað á réttindi kvenna svo árþúsundum skipti og ekkert hægt að neita því. Þess vegna er þessi barátta kölluð feminismi. Það breytir því hins vegar ekki að auðvitað er fullt af alls konar málum sem karlar þurfa að berjast fyrir og ég held satt að segja að feministar séu síst að sporna gegn þeirri baráttu. En eins og ég sagði áðan þá er ég náttúrulega ekki FEMINISTINN þannig að ég veit það ekki baun. Ég hef að minnsta kosti aldrei hitt feminista sem vill niður með karlmenn og einhver umframréttindi fyrir konur. En látið mig vita ef þið finnið hann.

Á Íslandi er þetta líka svona. Sláandi viðtal í Kastljósinu um konur á götunni sem selja sig fyrir húsaskjól! Hverjum eru þær að selja sig - hverjir eru að kaupa þjónustu þeirra? Við vitum öll svarið býst ég við og ég veit líka að fullt af strákum selja sig og já það er slæmt. En við vitum líka að meirihluti þeirra sem þurfa að selja sig eru konur. Þess vegna hefur þessi barátta snúist meira um konur - og til að tryggja mig enn frekar: það þýðir ekki að mér feministanum finnist allt í lagi að karlmenn selji sig. (meiri trygging) Ég er heldur ekki að segja að ALLIR karlmenn séu vondir og kaupi vændi, ég veit alveg að það er ekki þannig.

En ef við tölum ALMENNT þá eru konur mellur, karlar kúnnar, karlar pimpar, karlar nauðga konum og börnum, konur hafa lægri laun en karlar, menntun kvenna er minna metin en karla, karlar hafa minni rétt í forræðisdeilum en konur, kona hefur aldrei verið forsætisráðherra á Íslandi, karlar vinna ekki á leikskólum, konur vinna tvöfalda vinnu (úti og heima) en karlar bara úti! Þess vegna er ég feministi!

Vonandi hef ég náð að útskýra sjónarmið feministans í mér fyrir ykkur sem ekki þekkið hann vel. En mér finnst þú Óli Ofurtöffari alls ekki vera karlremba þó þú sérst ekki sammála mér alltaf. Ég vona líka að þér finnist ég ekki vera alger kvenremba;)
En ég geri mér líka grein fyrir því - eða reyni að gera það - að það hafa ekki allir brennandi áhuga á þessum málum eins og ég en ég tel að minn tilgangur sé að breiða út fagnaðarerindið... (það gengur bara ekki alveg nógu vel hjá mér... he he).

Margir stórir kossar til allra karlmanna sem lesa þetta blogg, þið eruð hetjur og ég get alveg sagt svolítið sem sjokkerar ykkur örugglega - ég elska einn svoleiðis...

(En núna er ég komin í einhverjar afsakanir á skoðunum mínum þannig að ég er bara hætt og segi bless bless og góða nótt allir saman, knúsi knús)

Finally

2005-11-18T15:05:00.000Z

Jæja ég er á lífi!

Rakst á umræðu á málfefnum.com sem fer að snúast um hvort feministar séu ekki bara ljótar fruntur sem eru öfundsjúkar útí stelpur sem hafa eitthvað að sýna.

Stelpur mínar sorry að ég sé að setja myndir af ykkur hérna inn á netið en mig langar bara að spyrja fólk - eru þetta ekki feministar????

Ég er kannski að gera einhverjum þessara fögru stúlkna upp skoðanir en það er að minnsta kosti ljóst að þetta eru engar hnakkamellur og mættu stoltar niður í bæ á kvennafrídaginn. Þær vita að jafnrétti er ekki komið á og það er EKKI vegna þess að þær skortir athygli frá karlmönnum. Nóg er af henni!!! En kannski er þetta engin sönnun - ég á náttúrulega bara fallegar vinkonur og systur og þetta er bara smá sýnishorn. En þetta sýnir þó amk að sumar kvenréttindakonur eru yfirmáta fallegar!!!

p.s. þið látið mig bara vita ef þið viljið að ég taki þetta út stelpur.

Einræði í peruskiptum

2005-11-01T00:52:00.000Z

Það er einræðisungfrú í þessum stigagangi en það skilja ekki allir sem hér búa. Ljósið í forstofunni í sameigninni bilaði. Allir héldu að það væri sprungin pera. Einræðisungfrúin fer á stúfana og kaupir nýja peru (meira að segja tværi), skiptir um og ætlar að kveikja ljósið. En ekkert gerist. Ljósið greinilega bilað. Hún hringir í rafvirkjan sem kemur að vörmu spori að gera við ljósið. En þá er bara engin pera í ljósinu! Humm ekki hafði einræðisungfrúin tekið hana í burtu - þá hlýtur einhver óbreyttur óþolinmóður íbúinn að hafa gert það, ætlað að kaupa nýja peru í nafni húsfélagsins, hljóta heiðurinn af peruskiptunum og sölsa undir sig völdin. En einræðisungfrúin hafði sem betur fer keypt tvær perur svo rafvirkjinn gat sannreynt kenninguna um bilaða ljósið - sem reyndist að sjálfsögðu ónýtt og skipta þurfti um ljós, ekki bara peru. Sá óbreytti lumar því á rándýrri sparnaðarperu sem einræðisungfrúin keypti fyrir sína peninga, og þorir ekki að skila henni því hann/hún er niðurlægð/ur af skömm yfir fljótfærni sinni og vantrausti á einræðisungfrúna!

Lærið því að treysta ykkar foringju - hún veit alltaf best!

Ekkert markvert

2005-10-28T22:02:00.000Z

Sökum óveðurs kemst karllufsan mín ekki heim og í staðinn sit ég uppi með bróður minn. Hver vill skipta á kærasta og bróður? Þó bræður séu í sjálfum sér ágætir. Við erum því bara hérna heima að lufsast, örkuðum út í vonda veðrinu að ná okkur í pizzu á jeppanum mínum. Hann komast sko alla leið og tilbaka. Við örkuðum sem sagt bara út í bíl. En það var nú alveg nógu langt ark. En mig langar að fá Palla heim - heyrir þú það Páll, komdu þér heim! (en ekki samt fara út í vonda veðrið og týnast, þá verð ég voðalega leið).

En núna man ég að ég á alveg eftir að segja ferðasöguna frá Tyrklandi. Humm það var rosalega gaman, rólegt og notalegt. Nema í Istanbul þá var ekki mjög rólegt því við fengum smá verslunarmaníu og vorum orðin svo þreytt, sérstaklega ég, að við rétt meikuðum að koma okkur heim á hótelið. En við fórum oft út að borða hinn dámsamlega tyrkneska mat eins og sést hér:

Þarna erum við að borða á veitingastaðnum sem bróðir Erols svila míns vinnur á.

Fyrir utan það að borða og versla lágum við í sólbaði og drukkum kokteila: (Vonandi fer þessi nektarmynd ekki fyrir brjóstið á neinum).

Svo gerðum við einnig mikið af því að geifla okkur framan í lítið kríli, sem mér því miður tekst ekki að setja mynd af inn, það fraus allt. En geri það kannski næst.

Svo náttúrulega hugsuðum við um fátæku börnin í Afríku og fengum okkur annan kokteil...

Var þetta ekki góð ferðasaga?

Tú tú...

Greinilega fleiri að glíma við vandann..

2005-10-26T01:29:00.000Z

Fann grein um nákvæmlega það sama og ég var að skrifa í síðasta pistli. Kannski bara betur orðað hjá Auði Kommúnufélaga en mér.

Kvennafrídagurinn er í dag

2005-10-25T00:10:00.000Z

Dagurinn í dag var frábær, hefði samt mátt halda fundinn mikla á Lækjartorgi í staðinn fyrir á Ingólfstorgi því það var einfaldlega of lítið. Skammir til þeirra sem vildu ekki stoppa strætóumferðina fyrir 50 þúsund konur og karla:(

Í tilefni dagsins verð ég að tala aðeins um kvenréttindamál og vil ég sérstaklega beina þessum skrifum til karlmanna. Þetta eru smá skammir til þeirra en ekki samt verða sárir, vil bara aðeins láta ykkur pæla í þessu. Vona bara að það lesi einhverjir karlar þetta blogg, og þið fáu sem það gerið látið vini ykkar vita af því.

En þannig er mál með vexti að oftar en einu sinni og oftar en tvisvar hef ég lent í rökræðum við karlmenn um feminisma (hver hefði trúað því???) og oftar en einu sinni og oftar en tvisvar hef ég fengið þau rök GEGN kvenréttindabaráttunni að karlar verða fyrir algeru misrétti þegar kemur að forræði yfir börnunum. Þeir segja þá oft eitthvað á þessa leið: ,,En hvað með forræði, þá hefur konan algerlega réttin sín megin jafnvel þó að ég sé miklu betri faðir"?
Já segi ég, það er ömurlegt og mér finnst algerlega óhæft að konur fá nánast undantekningarlaust forræði yfir börnunum við skilnað án tilliti til hæfni (nema þær hafi gert eitthvað rosalegt af sér).

EN!!! Það breytir því samt ekki að við höfum fullann rétt á því að berjast fyrir því sem hallar á okkur, launamuninum, kynferðislega ofbeldinu og öllu hinu sem eftir á að laga! Stundum hef ég það á tilfinningunni að karlar séu að segja við mig að við tjellingarnar eigum bara að sitja og bíða eftir því að það verði búið að koma öllum málefnum karlanna í höfn, að þeir njóti allra þeirra réttinda sem þeir eiga rétt á og þá fyrst megum við byrja að rífast. Eins og við höfum engan rétt á því að tala um misrétti af því að það hallar á þá að þessu leyti.

Mér var ekki kennt að bíða eftir því að fá mér að borða þangað til bræður mínir væru búnir og hef ekki hugsað mér að byrja á því núna! Við getum alveg borðað saman!

Er kvenkyn neikvætt?

2005-10-24T11:36:00.000Z

Verður starfsheitið mikilvægara og virðulegra ef það er í karlkyni??? Sbr. hjúkrunarkona er núna orðið hjúkrunarfræðingur, skúringakona er orðið ræstitæknir, tala nú ekki um að aldrei yrði jafn háttsett starf eins og ráðherra sett í kvenkyn. Valgerður Sverrisdóttir Iðnaðar - og viðskiptaráðfrú. Held nú ekki! En mig rak sem sagt í rogastans um helgina þegar framkvæmdastjóri Ferðafélags Íslands var að tilkynna um nýjan fóstra á Skagfjörðsskála í Langadal. Það er nefninlega þannig að allir skálar hafa fóstra. Fóstri er karl sem sér um viðhald skálans sem hann fóstrar. Skagfjörðsskáli fékk nýlega nýjan fóstra sem vill svo skemmtilega til að er kona. En konan er ekki FÓSTRA nei hún er fóstrI!!!! Er það ekki svolítið furðulegt? Er þetta orð fóstri/fóstra, ekki bæði til í karlkyni og kvenkyni????? Af hverju er ekki bara notað þetta gamla og góða orð fóstra þegar það þýðir nákvæmlega það sama og fóstri en segir okkur að sú sem fóstrar er kona???

Ég skammaði náttúrulega framkvæmdastjórann fyrir þetta seinna um kvöldið, þegar ég var komin ágætlega í glas, he he, og hann var nú reyndar bara alveg sammála mér - en hann hafði bara ekki hugsað út í þetta. Held reyndar að það verði svolítið erfitt að breyta þessari ,,málfarsvenju" hjá félögum í Ferðafélaginu sem er ákaflega karllægur félagsskapur, en ég ætla nú ekki að dæma strax og vona að svona ,,hugsunarleysi" sé á undanhaldi.

En allar konur landsins - TIL HAMINGJU MEÐ DAGINN !!!! Víhú áfram stelpur!!!
Ég trúi eiginlega ekki að þetta sé að gerast - og ég tók engan þátt í að skipuleggja þetta, það er actually feminísk bylgja í gangi og ég er ekki lengur ein af fáum með þessar skoðanir. Ví hú en ég ætti náttúrulega að vera duglegri að gera eitthvað í því í staðinn fyrir að nöldra bara. Mæti í dag í hlýjum fötum og hef hátt. Hlakka til að sjá ykkur allar og alla strákana sem styðja okkur.

Gleðilegan kvennfrídag
Gunnhildur feministi sem er MJÖG stolt af því - líklega aldrei verið stoltari en í dag!!!!

Sumar vísur eru aldrei of oft kveðnar...

2005-10-21T12:13:00.000Z

Endur fyrir löngu, í landi langt langt í burtu, rakst falleg, sjálfstæð og sjálfsörugg prinsessa á frosk þar sem hún sat og velti vöngum yfir vistfræðilegum álitamálum við bakka ómengaðrar tjarnar á fagurgrænu engi nálægt kastalanum sínum. Froskurinn stökk upp í kjöltu prinsessunnar og sagði: Fagra frú, ég var eitt sinn gjörvilegur prins en grimm norn lagði á mig álög. Ef þú smellir á mig einum kossi mun ég aftur verða að þeim snotra prinsi sem ég raunverulega er. Þá getum við, mín kæra, gifst og stofnað heimili í kastalanum þínum. Þú getur framreitt málsverði fyrir mig, þvegið klæði mín, alið börnin mín og fundið til þakklætis og hamingju um alla eilífð. Sama kvöld sat prinsessan yfir málsverði sínum - léttsteiktum froskalöppum - og hló lágt með sjálfri sér: Ég held nú fokking síður!

MUNUM EFTIR KVENNAFRÍDEGINUM Á MÁNUDAGINN.......

Komin heim

2005-10-19T12:28:00.000Z

Jæja þá erum við komin heim en Palli farinn aftur frá mér, upp á fjöll eins og vanalega.
Ég er bara heima hálflasin og þreytt eitthvað, vaknaði klukkan hálfsjö í morgun og gat alls ekki sofnað aftur, hef svo sem ekki átt við það vandamál að stríða fyrr.
Ætla bara að hafa það ógeðslega gott í dag, er að elda mér pasta og svo er planið að leggjast upp í sófa og horfa á fyrstu seríuna af beðmálunum sem sjónvarpskonan Bjargey tók upp. Nenni ekki að taka upp úr töskunum strax, eða þ.e. fötin upp af stofugólfinu því þau lentu eiginlega þar í gærkvöldi þegar ég var að sýna Bjargeyju allt.
Núna er því bara leti, heyrumst.

Andlausi eyminginn á leið til Istanbul

2005-10-05T00:47:00.000Z

Gífurlegt andleysi á sér stað þessa dagana - er á leið til Tyrkjaveldis á hinn daginn, eða eiginlega á morgun því klukkan er næstum eitt eftir miðnætti.
Kannski ég geti sagt einhverjar skemmtilegar sögur þaðan þegar ég kem heim. Núna er það bara heiladá og vanvirkni. Treysti tyrknesku köllunum 100% til að sjá um góðar sögur fyrir mig. Kannski ég kíki bara í heimsókn á Ástarfleyið - það verður víst á sömu slóðum og við. Það væri nú saga til næsta bæjar og gott bloggefni fyrir letibloggara.
Jæja ætla að hunskast í bólið og vakna eldhress í fyrramálið og pakka niður öllum sexý bikíniunum mínum. Svo verður bara hellt kokteil í kallin með brjóstaskorunni eins og í gamla daga. Ætti nú að fara létt með það, enda meðlimur í stórubrjóstaferðafélaginu og jeppaklobbafélaginu, sjá nánar hér.

Góða ferð segiðið - Takk fyrir það og hafið það gott kæru lesendur.

TyrkjaGunnsa kveður að sinni.

taparinn tapar

2005-09-30T01:57:00.000Z

Ég verð að fara að hlaupa hraðar mar... allar þessar vinkonur mínar eru að hlaupa framúr mér í lífsgæðakapphlaupinu. Allar komnar á STÓRA jeppa, eins og það sé eitthvað kúl, eða komnar með börn í mallann (eins og ÞAÐ sé kúl thíhíhí), eða ja bara að taka framúr mér. Ég lenti nú alltaf í öðru eða þriðja sæti í víðavangshlaupi í skólanum í gamla daga, náði aldrei því fyrsta, (en varð heldur aldrei neðar en þriðja, bara taka það fram...) þannig að ég ætla að rústa þessu hlaupi. Maður verður að vera góður í einhverju. Hvernig er þetta? Í sama mánuðinum er ég búin að kaupa mér borðstofusett, leðurstígvél, gallabuxur, nokkra boli og peysur, rúmteppi, fullt af römmum og skipulagsdóti úr IKEA, geðveikt flotta kápu, lopa í lopapeysu - ó guð þetta er svoooo mikið að ég bara man ekki meira... Svo er ég að fara til útlanda eftir viku að versla meira og er atvinnulaus. Rústa ég þeim ekki???? Nei ekki nema að ég hefði afkastað þessu öllu plús það að vera að vinna 10-12 tíma á dag, ætti Stóran jeppa, fellihýsi og sumarbústað, ætti nokkra krakkaorma og væri ógó sæt. Ég fæ alltof mörg mínusstig fyrir að vera atvinnulaus. Kona í alvöru lífsægðakapphlaupi er brjálæðislega vel menntuð, á þrjú börn, er í geðveikri vinnu og vinnur mikið, er samt alltaf sætust og í flottasta tauinu en hefur samt tíma fyrir allt annað eins og líkamsrækt, kynlíf og félagslíf. Ég er eiginlega bara að skíttapa þessu. En what the hell??? Ég fæ mér bara sjerrí og leggst upp í sófa og horfi á Juding Amy sjá um þetta allt fyrir mig...

Klukkiklukk

2005-09-22T13:01:00.000Z

Gaman fyrir egóista eins og mig að verða klukkuð - þá er fólk beinlínis að biðja mig um að skrifa um sjálfa mig. Gaman að því, takk Stína mín!

En hérna koma einhverjar staðreyndir: (Er reyndar ekki búin að ákveða hvað ég á að skrifa akkúrat núna en það hlýtur að koma)

Humm - sjáum hvað kemur...

1. Það er stóra bróður mínum honum Úlla að þakka að ég er feministi. Þegar hann, sem var óhemju latur ungur maður, uppskar hrós í maaaaarga mánuði fyrir að elda litla mínútusteik af nýslátruðu nauti fattaði ég, þá 14 ára minnir mig, að það er ekki það sama að vera strákur og stelpa. (Þetta var samt ekki afbrýðisemi, heldur opnuðust þarna augu mín fyrir ójafnvæginu milli kynjanna).

2. Ég tala mikið og mikið um sjálfa mig - en vona og held að ég geti líka hlustað.

3. Ég er örugglega hressasti þunglyndissjúklingur sem ég þekki!!!

4. Þegar ég var lítil vildi ég vera strákur, það var eitthvað voða flott við það - kannski var það vegna þess að strákar voru meira metnir en stelpur. Í dag vildi ég alls ekki vera karl og er stolt og ánægð með að vera kona, þrátt fyrir að gildismat þjóðfélagsins hafi breyst lítið.

5. Ég bauð vinkonum mínum í heimsókn í gær til að HORFA á nýja borðstofuborðið mitt, fattaði ekki að bjóða þeim að BORÐA á nýja borðinu!!! Segir held ég mikið um húsmóðurina í mér, hún er gífurlega snjöll, er ekki að koma sér í óþarfa streð... eða fattlaus kjáni...

Veit nú ekki hversu mikið þetta segir um mig, það er nú svo sem margt annað sem maður gæti sagt en það kemst ekki allt fyrir í fimm atriðum og svo setur maður ekki allt á netið...;)

En nú á ég að klukka fólk, humm Lára Kraftakerling, Herdís Elín, Guðrún bumbukona, Þóra og Þórdís Sif þið eruð klukkaðar stúlkur mínar.

Ýkjusögur úr sveitinni

2005-09-20T00:05:00.000Z

Er komin heim til mín aftur eftir - ja spes helgi í sveitinni. Þrátt fyrir að vera alin upp í sveit og hef svo sem talið mig vera meiri sveitakellingu en margur, fékk ég hálfgert menningarsjokk um helgina. Já svei mér þá! Ég fór í leitir - en ekki til að smala, nei ég fór sem ráðskona undir STYRKRI stjórn móður minnar sem var að fara í sínar fimmtándu leitir sem ráðskona. Ég dvaldi alla helgina í leitarkofanum við Hítarhólm og smurði nesti handa leitarmönnum og hrærði í kjötsúpupotti. Við mamma vöknuðum klukkan 05:30 báða morgnanna og elduðum hafragraut í liðið og lögðum á borð. Ekki beint minn uppáhaldstími. En nóg um það, að menningarsjokkinu: Karlamenning get ég sagt ykkur. Þvílíka karlamenningu hef ég sjaldan upplifað, en hef ég þó tvisar sinnum komið til Tyrklands!!!! Í leitinum er ekki aðalmálið að leita að fé, ó nei, í leitinum er aðalmálið að vera sem fyllstur í sem lengstan tíma, röfla sem mest og vera KALLAlegur. Já, já maður þarf að vera mikill svona kall - ,, aaa má ekki bjóða þér sjússs aaaa, ummm rop , helvíti gott maður". Í leitinni voru 24 leitarmenn og af þeim voru 4 konur, eða stelpur. Tuttugu karlar, allt vaðandi í pungsvitafýlu og brennivínslykt, hrotum og hetjusögum, táfýlu og hafragraut og kjötsúpu. Þarna gildir enginn aumingjaskapur, þarna eru menn fullir frá því klukkan fimm á föstudegi fram á mánudagskvöld þegar búið er að reka heim úr réttinni. Það er farið með vískípelann með sér á fjöllin, og kannski tvo bjóra í hnakktöskuna til öryggis. Svo er fengið sér slurk þegar komið er tilbaka og fleiri til eftir kjötsúpuna. Vakað fram eftir nóttu, vaknað klukkan sex og fengið sér sopa sem er kannski skilað út við vegg með hafragrautnum, lagt af stað aftur og aftur tekinn með viskípeli og einn bjór til. Komið tilbaka - safnið rekið niður í rétt og þar hitta hetjurnar konurnar sínar og börnin smá, uppgefnar eftir drykkju og svefnleysi - en endurnærðar á sálinn eftir góða útiveru á fegursta afrétti landsins??? Svo er sungið og fengið sér annan sopa og áfram fram á aðfangadag - þá verður líklega allt komið í hús og eiginkonurnar geta andað léttar og karlapungarnir látið renna af sér!!!!

Heimavinnandi húsmóðir

2005-09-14T00:54:00.000Z

Að vera heimavinnandi húsmóðir er ekkert að gera mig neitt voðalega gráhærða. Ég er ekkert að ærast yfir því að geta skrifað blogg klukkan eitt um nóttu vitandi það að ég þarf ekki að vakna fyrr en mér sýnist sjálfri í fyrramálið. Mér finnst heldur ekkert hræðilegt að vita til þess að þegar ég vakna, ef ég ákveð að gera það, get ég fengið mér að borða, kannski lesið blaðið, horft út í loftið og kannski skriðið bara aftur upp í rúm. Ef ég á að segja alveg eins og er þér er þetta bara hið ljúfasta líf. Ekkert stress að mæta vinnuna og koma þreytt og lúin heim um fimm. Nei nú er það bara heima er best, kíkt kannski í búðir og svona - gefið litlum háskólakrökkum hádegismat og bara haft það næs. Já held að ég mæli bara með því að allir prófi að vera heimavinnandi húsmæður öðru hvoru. Það er fyrirtakslíf.

En svooooo er það hins vegar annað mál! Stelpan getur ekki verið heimavinnandi húsmóðir endalaust, bæði peningalega séð, þó ég hafi nú verið séð og náð mér í fjallmyndarlegan og undurblíðan mann sem í þokkabót skaffar vel, get ég samt ekki setið auðum höndum. Kvenréttindakona eins og ég get ekki verið heimavinnandi húsmóðir - sérstaklega ekki þegar ég er ekki einu sinni MÓÐIR! (Látum það vera þó ég verði það seinna í fullri vinnu sem móðir Páls Páls míns en ekki núna).
Ég verð að finna mér vinnu. Ég verð að finna mér vinnu vegna þess að A: Ég þarf á peningum að halda. B: Ég þarf að koma mér áfram á þessum blessaða vinnumarkaði. C: Ég eyði alltof miklu þegar ég er heimavinnandi húsmóðir. D: Öllum finnst að ég eigi að fá mér vinnu. (léleg afsökun - eða hvað???) E: Ég stend mig ekki nógu vel sem heimavinnandi húsmóðir og er í rauninni bara atvinnulaus...

Gunnhildur án titils

2005-09-06T18:51:00.000Z

Jæja loksins komin úr Landmannalaugum og í siðmenninguna. Aftur með mitt eigið svefnherbergi, sér eldhús, sér baðherbergi, salerni INNI í íbúðinni, sér sturta svo ég tali nú ekki um internetið almáttuga. Halelúja.
Hef samt ekki ennþá komið mér í stuð til að skrifa gott blogg, enda þarf maður nú aðeins að koma sér í gírinn fyrir svoleiðis allskonar. Ekki bara hægt að setjast niður og riðja út úr sér gargandi snilld eftir tveggja mánaða klósettþrif og fyllerí á fjöllum - þó klár sé kerlingin þá getur hún ekki allt. En hér er hún mætt...
En sögurnar út Laugunum eru líklega ekki rithæfar, kannski sumar, ég get alveg glatt ykkur með sögum af heimskum túristum sem ætla að labba Laugaveginn í gallabuxum og vindjakka með heila búslóð á bakinu. Ég gæti líka sagt ykkur frá fullum Íslendingum sem týna fötunum sínum og öskra um miðja nótt á skálaverðina að finna þau, eða kveikja bál á tjaldstæðinu af því þeir kunna ekki að nota einnota grill. En ef ég færi í svæsnari sögur eins og samskipti skálavarða á fjöllum þá erum við komin út í ótprenthæft efni og líklegt að undirrituð geti ekki borið ábyrgð á talsmáta sínum. Hún hefur því ákveðið að láta það liggja milli hluta - en ykkur er velkomið að kíkja í kaffi ef forvitnin er að gera útaf við ykkur - sem ég EEEfast ekki um. Spennandi spennandi.

Af því að ekki er hægt að skrifa neitt neikvætt um aðra á netinu, því það er víst dónaskapur, þá ætla ég bara að tala um sjálfa mig og lífgæðakapphlaupið. Enn á ný hef ég hafið kapphlaupið mikla um gæði lífsins. Ég fór í IKEA í dag og keypti mér ýmsa nytsamlega og ónytsamlega hluti til heimilisins. Það gefur mér ákveðna lífsfyllingu að kaupa inn til heimilisins því þá get ég reynt að afsanna þá kenningu mína að ég sé í hæsta máta vonlaus húsmóðir. Ég hef það nefninlega á tilfinningunni að húsmóðirin leynist þarna innst inni. Ekki að ég kunni ekki að elda og allt það, sú húsmóðir hefur alltaf verið til staðar og ég vitað vel af henni - ég borða amk alveg minn mat og minn maður einnig. En dúlluhúsmóðirn hefur eitthvað látið á sér standa. Að gera flott og huggulegt í kringum mig hefur nefninlega ekki verið sterkasta hlið persónuleika míns hingað til. Ég hef það ekki einu sinni í mér að stela hugmyndum frá öðrum því annar galli á gjöf Njarðar er sá að ég er haldin miðstigs tískumótþróa. Ég vil ekki hafa heimilið mitt eins og klippt út úr Hús og Híbýli eða Habitat og IKEA bæklingum. Svo vil ég heldur ekki hafa neitt eins og hjá vinkonum mínum og svo þurfa myndirnar líka að vera akkurat á réttum stað á veggjunum og borðstofuborðið þarf að vera nákæmlega það RÉTTA þannig að á endanum gerist EKKI NEITT. Ég drap samt odd af oflæti mínu í dag og keypti tvo ramma í IKEA sem mig hefur dauðlangað í í ár eða meira. En vegna áðurnefnds tískumótþróa hef ég ekki haft það í mér að kaupa þá, þeir eru nefninlega mjög vinsælir rammarnir. En batnandi konu er best að lifa - það er ekki hægt að vera alltaf spes - ekki á Íslandi þar sem er bara ein lágvöruverslun með húsbúnaði sem ber hið ódauðlega nafn IKEA.

Tilgangurinn helgar meðalið, eða...?

2005-07-01T11:40:00.000Z

Hef komist að því í gegnum árin að brjóstahaldarar eru svo margt annað en brjóstaHALDARAR. Mörg brjóst þurfa alls ekki á því að halda að vera HALDIÐ uppi eins og HALDARARNIR gefa tilefni til. Eftir margskonar fyrirgrennslan, kannanir og skoðanir hef ég sem sagt komist að þessari niðurstöðu. Hlutverk brjóstahaldarans er nefninlega margþætt: Í fyrsta lagi er hann haldari, ekki skal ég neita því, en margt annað kemur til. Á unglingsárunum þegar við konurnar byrjum að nota haldarann er hann tákn um kynþroska, eins konar stöðutákn. Þær stelpur sem fyrstar eru til þess að nota brjóstahaldara eru mestu gellurnar. Með tímanum fara flestar konur að nota haldara og má segja að þeir séu einnig kynþokkatákn. Flottur brjóstahaldari er tákn um kynþokka og glæsileika, burt séð frá því hvort brjóstin séu flottari án hans. Konur metast jafnvel sín á milli um gæði og glæsileika haldarans, verð og fleira. Þannig að haldarinn er bæði orðinn kynþokkatákn og stöðutákn, ríkustu konurnar eru í flotturstu og dýrustu höldurunum. Við skoðum nefninlega nærföt hvorrar annarrar, bæði vinkonur og ókunnugar konur í búningklefum.
Svo er það snið, litur og stíll einnig hluti af þessu. Kona velur sér haldara eftir smekk, útliti, stærð brjósta og þar fram eftir götunum. Kannski er hægt að greina persónuleika eftir sniði, lit, efni og fleiru. En jafnframt þessu öllu er brjóstahaldari siðsemistákn. Jafnvel aðalega því að fæstir sjá jú haldarannn. En fólk sér örugglega ef hann vantar. Að vera brjóstahaldaralaus er nefninlega tákn um ósiðsemi. Að láta geirvörturnar skaga út úr blonum/peysunni er ekki vel liðið af samferðafólki, ja jú kannski af sumum körlum, en jafnvel þó að þeim líki það þá fara þeir einnig hjá sér við að sjá kveikt á báðum ljósum. Við konurnar verðum einnig feimnar við að vera brjóstahaldaralausar og kunnum fæstar við að fara þannig út fyrir hússins dyr, sérstaklega ekki ef það er augljóst að haldarann vanti.
Sem sagt (verð að hætta vegna tímaskorts) er brjóstahaldari spurningin um siðferði, kona án brjóstahaldara er ósiðsöm og lætur fólk fara hjá sér ásamt því að fara sjálf hjá sér.
góða helgi.
Verð í bænum fram á næsta fimmtudag en er þá alfarið farin á fjöll. Ekki gráta of mikið úr söknuði elskurnar.

Þarf alltaf að vera titill???

2005-06-07T11:58:00.000Z

Afskaplega lítið að gerast hérna í bloggheimum. Sumarið greinilega komið og fólk hætt að hanga inni í tölvunni öllum stundum. Eins er það með mig. Ég er hætt á Hönnun, búin að fara eina ferð upp í Landmannalaugar með alls konar skrítunum útgáfum af besservisserum og er bara í fríi núna. Á reyndar að vera að redda hinu og þessu, þvo þvott, borga reikninga, taka til og þrífa. En úti er rigning og ég er löt þannig að tölvan heillaði. Kúluspilið var að vísu orðið þreytt þannig að bloggið hafði vinninginn. Langt síðan það hefur gerst og komin tími til.

Hvað hefur gerst í lífi mínu síðan ég bloggaði síðast. Jú fór á skálavarðarnámskeið og lærði hvernig á að finna fólk í óbyggðum þ.e. Elliðarárdalnum. Tókst ekki að finna þær týndu, gekk framhjá þeim án þess að sjá þær. Greinilega ekki góður leitarhundur hún ég. Svo lærði ég hvernig á að klæða sig á fjöllum. Maður á að klæða sig vel og ekki vera í bómull. Ég vissi það nú reyndar fyrir, en alltaf gott að rifja þetta upp. Svo á maður að vera kurteis og almennilegur við leiðsögumenn og rútubílstjóra og að sjálfsögðu ferðamennina sjálfa, annars kemur enginn til okkar. Ég vissi það líka þannig að það eina sem ég þarf að æfa mig í er að leita að fólki og svo þarf ég að læra skyndihjálp, kann hana ekki nógu vel. Ég sem sagt kann næstum allt, get allt og veit allt. Enda er ég feministi.

Í Landmannalaugum í sumar verða þemadagar. Ég og Sólrún sem verður þarna með okkur ákváðum þetta á leiðinni uppeftir. Við erum bara búnar að finna eitt þema og það er pæjuþema, þ.e. pæjudagur. Þá verðum við allar að vera pæjur, fara í pils og mála okkur og hafa hárið fínt. Þá verður gaman fyrir alla ferðalangana. Leiðinlegt samt fyrir þá þegar þeir fatta að ég er frátekin. En Þóra og Sólrún eru á lausu, það ætti að bæta eitthvað fyrir vonbrigðin.
En að þemunum aftur, spurningin um að hafa gæjadag líka. Það verður náttúrulega einn strákur á svæðinu, eða tveir á tímabili. Það eru Maggi yfirskálavörður og sonur hans Hákon sem er átta ára. Ég hlakka til að hitta hann - lífgar upp á tilveruna að hafa krakkaorm meðal okkar. Kannski hann vilji taka þátt í pæjudeginum með okkur, eða gæja.
En alla daga, hvort sem það er þemadagur eða venjulegur dagur, verða feministadagar! En feministar þurfa samt ekki endilega að vera stórir og sterkir, tek það fram. Ég er lítill og aumur feministi. En kjút as hell.

Heyrumst.

Júróvisionkynhlutverkapælingar

2005-05-20T11:24:00.000Z

Fólk eitthvað orðið ósátt við bloggleysið. Bæti hér með úr því enda margt sem brennur á mér í dag. Hönnun var kosin fyrirtæki ársins af VR félögum í gær. Til hamingju með það! (Ég er ekki í VR - humm).
Við töpuðum í júróvision - anskotans Balkansskagagengi he he. Nei nei auðvitað er þetta engum öðrum að kenna en okkur sjálfum, við verðum bara að gera betur næst. Það þýðir ekkert að kenna öðrum þjóðum um að við getum ekki sigrað. Mottóið á líka að vera með en ekki að vinna. Við verðum bara að koma með almennilegt og áberandi flott atriði næst ef við ætlum að vinna. Lítil þjóð eins og við verður bara að vera best ef hún ætlar að fanga athyglina. Eins og hún Tocara í ANTM, hún hefði þurft að vera lang best ef hún ætlaði að vinna, af því hún er plus size eins og það er kallað. Svona er þetta bara - þýðir ekkert að væla yfir að Austur Evrópubúar kjósi hvorn annan, sumir segja meira að segja að það ætti að skipta þessu í tvennt, austur og vestur!! Halló talandi um fordóma - eða ég veit ekki hvað þetta er?? Mér finnst við bara ekkert hafa átt skilið að vinna þetta þó þetta hafi verið flott hjá gellunum. Alltof týbískt eitthvað. Vantaði líka axlahreyfingarnar sem eru í myndbandinu.

En nóg um júróvision, ætla bara að sleppa því að kommenta á búninginn, hver veit nema maður verði komin í svona buxur eftir mánuð - tískan er áhrifameiri en maður gerir sér grein fyrir.

Ég er upp í Landmannalaugar 13. júní. Úff ég kvíði smá fyrir því. Skrítið að vera föst þarna á sama staðnum í allt sumar. En það verður vonandi gaman. Hlakka amk til að hætta hérna. Fékk samt rosastórt verkefni um álversstaðarval. Ég ákvað samt að halda mig við ákvörðunina mína og hætta, ætla ekki byggja framtíð mína hérna á einu verkefni. Held það fresti bara vandamálinu um nokkra mánuði. Starfsmannastjórinn sagði líka við mig að þetta væri rétt ákvörðun hjá mér og að ég ætti alltaf greiðan aðgang hingað inn aftur. Núna eru allir að segja mér hvað ég sé æðisleg og góður starfskraftur. Aðeins of seint í rassinn gripið, en samt gott að heyra það - vissi það svo sem alveg áður...:)

Fór að hugsa um þessi kven og karlahlutverk um helgina (Já og líklega oftar skilst mér). Litlu frændur mínir fjórir, synir systkina minna létu Gunnu systur raka sig sköllótta (..og Palli líka). Þeir eru voða sætir og miklir gæjar þannig. Litla frænkan, sú yngsta í hópnum vildi líka vera "sköllóttu" eins og hún orðaði það. Hún er þriggja ára og með hár svona rétt niður fyrir eyru. Mamma hennar neitaði því ekkert en Gunna klippikona vildi ekki raka hana og flestir voru sammála henni. Ég skil það alveg og mamma hennar sagði að hún myndi hvort eð er örugglega fara að gráta á eftir. Sú litla skildi hins vegar ekkert af hverju hún mátti ekki láta raka sig sköllótta sem er ekki skrítið því eina ástæðan fyrir því er sú að hún er stelpa. Strákarnir mega vera eins og þeim sýnist en hún á að vera fín og flott með sitt síða fína hár. Svo er verið að tala um að kynhlutverkin mótist ekki af umhverfinu. Bullshit! Risastór þátt af því hvernig við hugsum er vegna skilaboða sem við fáum frá fólkinu í kringum okkur. Auðvitað á þetta eftir að segja henni að hún eigi ekki að gera hvað sem er fyrir útlitið og að það skipti meira máli en að hafa þægilega klippingu yfir sumarið. Hún má ekki - hún er stelpa. Stelpur eiga að vera penar og fínar, strákar mega vera eins og þeim sýnist. En því miður er það líka að breytast. Meiri kröfur er farið að gera til stráka og karla um útlitið. Kannski heldur fólk að jafnrétti felist í því, mér finnst nú að þróunin ætti að vera í hina áttina. Að útlitið skiptir ekki meginmáli, hvort sem maður er karl eða kona.

En svona er þetta líf, eilíf vonbrigði. Nei segi svona ég er ekkert grátandi yfir þessu;)

Heyrumst skvísur og gæjar og munið að vera sæt, falleg og í góðu formi - þá kemur hamingjan ósjálfrátt... ví ha!

Víha!

2005-05-10T11:51:00.000Z

Haldiði að stelpan sé ekki búin að fá vinnu sem skálavörður í Landmannalaugum í sumar!?
Gott að þekkja stelpu sem þekkir mann:)

Prinsessur ,,láta" berja sig????

2005-05-10T09:40:00.000Z

Þær eru margar skrítnar rannsóknirnar sem gerðar eru. Niðurstöðurnar ekki síður.

Reunion

2005-05-09T14:58:00.000Z

Við vinkonurnar vorum að ræða um reunion, eða bekkjarmót eins og það kallast á góðri íslensku, því ein stendur í því að skipuleggja svoleiðis. Við fórum að ræða það hvað fólk virðist oft falla í gamla farið og öll gömlu hlutverkin koma aftur um leið og bekkurinn hittist. Lúðarnir verða aftur lúðar, gellurnar verða aftur gellur, stríðnispúkarnir verða aftur stríðnispúkar o.s.frv. Í grunnskóla gekk allt út á vinsældir og flokkadrætti. Klíkur mynduðust og fólk hópaði sig saman eftir áhugamálum og já líka eftir útliti!!! Amerísku unglingamyndirnar hafa oft margt til síns máls þó þær séu ýktar. Flestir vilja komast út úr þessum hlutverkum sem þeim var skipað í 6 ára bekk, af sjálfum sér og öðrum, og hafa þroskast á jákvæðan hátt. Þeir vilja kynnast þeim sem þeir ekki þekktu þá, eða ekki þekkja þá sem voru bestu vinirnir á þessum tíma. En auðvitað eru einhverjir sem vilja lifa á fornri frægðarsól grunnskólaáranna. Það er svo sem í góðu lagi. Eftir þessar umræður og pælingar, haldiði að ég hafi ekki fengið sent boðsbréf um reunion úr öðrum grunnskólanum mínum. Árgangarnir 78, 79 og 80 ætla að hittast, grilla og hafa gaman. Það er bara frábært og ekkert að því. En það sem ég hef út á þetta að setja er það að stofnuð var heimsíða bekkjamótsins og þar á maður að kjósa sætustu og skemmtilegustu stelpuna og sætasta og skemmtilegasta strákinn, hvern maður telur að mesta hafi orðið úr????, hver manni hafi þótt hverfa???? (skil ekki alveg) og svo á maður að segja hver var leiðinlegasti kennarinn og eitthvað þannig. Mér finnst þetta óskaplega asnalegt og skil ekki alveg tilganginn hjá 25-27 ára gömlu fólki að kjósa fallegasta fólkið og so on. Nóg er um að fólk hafi orðið að þola að vera lúði allann sinn grunnskóla svo þarf að koma með eitthvað svona líka þar sem fullt af fólki á engan sjens í að vinna. Eða æi þið skiljið, þetta er bara bjánalegt og algerlega út úr kú. Jafn heimskulegt og fegurðarsamkeppnir.
Vona að hætt verði við þessa asnalegu kosningu og fólk geti hist þarna á jafnréttisgrundvelli og haft gaman án þess að vera með einhvern meting. Það er svo leiðinlegt að hafa svoleiðis.
Tek það fram að ég skrifaði skipuleggjurunum bréf, er ekki bara að nöldra yfir þessu hérna en segi ekki neitt beint við þær...

Íslenskar druslur

2005-05-06T10:32:00.000Z

Íslenskar konur er svo miklar druslur, þær eru jafnvel byrjaðar að sofa hjá 15 ára gamlar. Eða bíddu nú við, þær eru ekki druslur þó þær séu byrjaðar að sofa hjá 15 ára! Eða eru þær byrjaðar að sofa hjá 15 ára? Hverjum erum þær að sofa hjá? Ken og Actionman, hvorri annarri? Eða kannski 15 ára karlkyns druslum? Eða útlendingum? Já þær hljóta að vera að sofa hjá útlendingum því íslenskir karlmenn eru ekki druslur! Þeir sofa ekki hjá fyrr en þeir eru giftir! Það er bara konurnar sem eru lauslátar. Ekki samt allar en þær lauslátu koma óorði á hinar velgirtu! Bölvaðar druslur eru þetta! En hvað með útlensku karlanna? Eru úlenskir karlmenn druslur? Það hlýtur að vera. Þessar bölvuðu íslensku druslur eru að sofa hjá útlenskum hermönnum og sjóliðum í tonnavís á meðan hinir íslensku hreinu sveinar sitja í festum og bíða eftir brúðkaupinu. Það er ekki fyrr en þá sem þeir gefa sveindóminn eftir til druslanna! En hver vill giftast druslu? Enginn íslenskur karlmaður. Hverjum ætla þeir þá að giftast ef allar þessar íslensku eru svona lausgirtar? Þessum tveimur sem biðu eftir hjónabandinu? Það er varla nóg til af hreinum meyjum fyrir alla þessa hreinu sveina! Hvað gerum við þá???

Já þetta er heljarinnar vandamál. Eins gott að Svanhildur fór til Opruh, hún sagði allri Ameríku hvað við erum lauslátar (eða að margra mati) þannig að hreinu meyjar Ameríku get flygst hingað til að giftast hrein sveinunum íslensku. Já þetta er flókið mál.

En að alvöru málsins þá finnst mér ekkert í tali Svanhildar segja að við séum lauslátar. Hún er einfaldlega að svara spurningum Opruh um kynlíf því Oprah vildi fá að vita um kynlíf. Og hvað er slæmt við það að stunda kynlíf utan hjónabands (þ.e. one night stand ef maður er einhleypur) og að það sé ekki tiltökumál á Íslandi að vera einstæð móðir??? Svanhildur sagði ekkert um lauslæti okkar, eða ég get ekki séð það, og af hverju er orðið ,,lauslæti" alltaf notað yfir bólfarir íselnskra kvenna. Þær eru fjandakornið ekki að sofa hjá hvorri annarri endalaust, nema sumar hverjar, þannig að karlmennirnir hljóta einnig að vera ,,lauslátir". Og hvað með það??? Hverjum líður illa yfir samförum ókunnugs fólks??? Hvað með það þó fólk fari heim með einhverjum af djamminu og hvað með það þó að sá hin/hinn sami/sama hafi ekki aftur samband?? Hverjum kemur þetta við í alvöru talað??? Og HVAÐ með það þó að íslenskar konur sofi hjá útlenskum mönnum??? Sú umræða finnst mér eiginlega vera heimskulegust af þeim öllum!!! Er eitthvað sem segir í lögum að við eigum að geyma okkur fyrir ískensku strákana??? Erum við að svíkja íslensku karlmennina ef við sofum hjá útlenskum manni??? Af hverju gerir það okkur að druslum??? Hvað heyrir maður oft umræðun um stelpurnar sem flykkjast niður á höfn með brækurnar á hælunum þegar ítalskt skip leggur að landi?? Alltof oft og hvað með það þó satt sé??? Mega þessar stelpur ekki ná sér í spennandi hjásvæfur ef þeim sýnist svo??? Ef þær eru einhleypar eru þær þá að svíkja hvern???? Helming íslensku þjóðarinnar sem ,,gæti" mögulega hafa fengið á broddinn hjá þeim ef þessir Ítalir hefðu ekki komið til landsins?
Bjánaskapur, við erum frjálsar konur, ráðum yfir okkar líkama og sál eftir 18 ára aldur og megum sofa hjá þeim sem við viljum, þegar við viljum, hvar sem við viljum!!! Sambúð/sambönd og hjónaband er svo allt annar handleggur, enda snýst þessi umræða ekki um giftu/lofuðu konurnar. Hún snýst um ungar, einhleypar, sjálfstæðar konur sem eiga samkvæmt siðareglum afturhaldsins að haga sér eins og nunnur þangað til einhverjum íslenskum ofurlúða sýnist annað. Skamm skamm!

LIFI FRJÁLSAR ÁSTIR - ÁFRAM STELPUR - SOFIÐ HJÁ ÞEIM SEM YKKUR SÝNIST!!!

Mánudagur

2005-05-02T16:28:00.000Z

Á meðan ég bíð eftir því að Herra Húsmóðir sæki mig í vinnuna ætla ég að blogga aðeins. Er ekki til neitt íslenskt orð yfir blogg? Mörður og félagar hljóta að vera búnir að finna eitthvað gott og gilt.

En að öðru. Er þreytt eftir helgina. Maður á að nota helgina til að hvíla sig en í staðinn er maður djammandi eins og vitleysingur langt fram á nótt. Alveg til hálf eitt á laugardagskvöldið. Þá þurfti ég að fara heim að leggja mig. Herra Húsmóðir kom með mér, hann varð ekkert glaður yfir húsmóðurtöktum mínum þegar ég hreinsaði ælufötuna í eldhúsvaskinn. Enda gera almennilegar húsmæður ekki slíkt. Skil hins vegar ekkert hvaðan þessi æla kom!
Gærdagurinn var líka svolítið erfiðu, á það til að geta ekki sofið almennilega daginn eftir drykkerí, þannig að ég var alveg eins og undin gólftuska í allan gærdag. Sofnaði samt aðeins í sófanum hennar Lukku, í afmælisveislunni hennar. Enda engin ástæða til að halda sér vakandi yfir dýrindis súkkulaðikökunni sem var öll í klessu eftir skell á eldhúsgólfið. Betty virðist geta klikkað!

Okkur systrunum tókst að semja vísu handa Odda afmælisbarni. Hún myndi trúlega flokkast sem leirburður af heldri vísnaskáldum þjóðarinnar en á okkar mælikvarða er hún stórgóð. Viljiði heyra:

Skrítinn og sköllóttur er hann
skvísuna á höndum sér ber´ann
Fyrir henni hann sér
þá fullnægð hún er
Því alvöru karlmaður er hann.

Glæsilegt ekki satt?
Jebb Herra Húsmóðirn komin á sjerísosinu okkar.
later stelpur (hehe)

Of náinn vinnustaður

2005-04-29T16:25:00.000Z

Ekkert voðalega þægilegt að hlusta á vinnufélagana tala um mjög persónuleg vandamál í símann. Maður verður bara alveg eins og auli og veit ekkert hvert maður á að horfa, hvað maður á að segja eða hvort maður á að segja eitthvað. Úff, mjög óþægileg staða.(Eins gott að þessi tiltekni er útlenskur og getur ekki lesið þetta blogg!)

2005-04-27T15:29:00.000Z

Það þýðir ekki bara að vera sjálfhverf. Ég verð líka að skrifa um vandamál heimsins og bölsótast út í þjóðfélagið, langt síðan ég hef gert það. Ég ætla að veita ykkur þá unaðslegu ánægðu að skrifa um launamisrétti og þá tilhneiginu margra kvenna til að finnast þær ekki eiga há laun skilið. Þetta er alveg óstjórnlega bjánalegur og gamaldags hugsunarháttur. Ferðamálapæjurnar sögðu mér í gær frá konu sem hélt erindi á einhverri ferðamálafræðiráðstefu niðri í Háskóla um hvað ungir ferðamálafræðingar væri heimtufrekir og hrokafullir og krefðust hárra launa. Eins var sagt við eina af mínum ferðamálafræðipæju vinkonum í atvinnuviðtali að hún yrði að gera sér grein fyrir því að þetta væri illa launuð kvennastétt og hún gæti ekki krafist hárra launa.
Svo er það unga konan sem vinnur með systur minni, henni fannst bara út í hött að fólk færi að krefjast, var það ekki 200.000, í grunnlaun strax eftir nám í samningum FÍN við ríkið.

Af hverju finnst konum þær, og aðrir, ekki eiga skilið að fá mannsæmandi laun? Af hverju hafa margar konur þá hugmynd að þær eigi að vinna sjálfboðavinnu fyrir fyrirtækin sín? Hvernig dettur þeim í hug að hugsa svona? Miðað við útgjöld heimila í dag duga engin skítalaun og af hverju finnst fólki í lagi að fá laun í hrópandi ósamræmi við húsæðisverð og annað verð, t.d. matvörurverð?

Án þess að ég vilji dæma hópa en þá finnst mér eldri konur eiga þetta svolítið til. Þær virðast margar af einhverjum ástæðum ekki telja sig eiga jafn mikið skilið og t.d. karlar. Þessu þarf að breyta og konur þurfa að standa saman um að krefjast hærri launa. Ekki bara bölsótast út í öfgafulla feminista og halda að þeir vilji vaða yfir allt. Ef það væri ekki fyrir feminista fyrri áratuga værum við ennþá án kosningaréttar, skrúbbandi gólf, ómenntaðar með 10 organdi krakka með hor í nös hangandi í pilsunum okkur, því við mættum náttúrulega ekki ganga í buxum.

2005-04-27T13:44:00.000Z

Take my Quiz on QuizYourFriends.com!

2005-04-26T12:33:00.000Z

Tveimur virkum dögum eftir að ég tilkynni uppsögn mína tilkynnir starfsmannafélag að árhátíð fyrirtækisins fari fram í London 19.nóv.

Ef ég væri geðveikari en ég er myndi ég halda að þetta væri samsæri...

Lesbíudraumur

2005-04-25T13:18:00.000Z

Náði ykkur með titlinum!!!

Mig dreymdi í nótt að sú kjaftasaga væri komin á kreik að ein vinkona mín væri lesbía. Í draumnum var það þó alveg skýrt að hún væri ekki lesbía heldur væri þetta kjaftasaga frá upphafi til enda. Þessi vinkona mín sem ég tel nú vera frjálslynda í alla staði var nú ekki par ánægð með þessa kjaftasögu og grét ósköp mikið yfir henni. Foreldrar hennar voru hins vegar hin skilningsríkustu og buðu meintri ástkonu vinkonunnar með sér á kaffihús til að kynnast tengdadótturinni tilvonandi. Mikill grátur fylgdi því og var þetta eins og hinn mesti harmleikur. Ég reyndi að hugga hana og segja henni að þetta væri nú ekki það versta sem gæti komið fyrir konu, að vera sökuð um samkynhneigð. En jú henni fannst það ósköp slæmt að fá slíkt orð á sig. Veit hins vegar að ef þetta ætti sér stað í raunveruleikanum myndi hún ekki kippa sér hið minnsta upp við það.

Núna er keppni - hver ykkar haldiðið að þetta sé?
Sú sem vinnur fær rómantískt deit með mér mú ha ha!!!

AAAA léttir

2005-04-22T11:50:00.000Z

Ég sagði upp vinnunni minni áðan. Þær vinkonur mínar (og náttla systir) sem ég var búin að segja það áður en þetta er ritað sögðu allar: Til hamingju! Gæti bent til þess að hér sé um rétta ákvörðun að ræða.
Er mjög sátt við hana og þungu fargi af mér létt.
Hætt að vera bitri landfræðingurinn, ætla bara að vera duglegi landfræðingurinn og fá mér skárri vinnu. Eða amk vinnu þar sem ég þarf ekki alltaf að vera að bíða eftir að fá eitthvað að gera. Bara vinnu þar sem ég veit að hverju ég geng. Verð samt hérna þangað til annað kemur til mín.
Farin heim í mat til herra húsmóður
see ya

Uss uss uss skítapakk

2005-04-20T12:27:00.000Z

Ríkisrekna stofnunin sem sér um þróunamál Íslending vildi ekki fá hina yndislegu mig til starfa hjá sér í Afríku. Leiðinlegt fyrir hana en ennþá leiðinlegra fyrir mig! Ég fékk ekki einu sinni viðtal!!! Huh ég er stórmóðguð!

Þóra Rauðakrossfrömuður og alveg að verða landfræðingur fékk heldur ekki viðtal! Mannfræðingsbjánar voru ráðnir og bókasafnsfræðingur. Iss piss !!! Hvenær mun tími landfræðinganna eiginlega renna upp?
Erum ekki neitt voðalega hip og kúl eins og er. Hljótum amk ekki tilskylda virðingu samfélagsins. Veit fólk ekki að landfræðingar vita lítið um margt, hvenær verður sá kostur metin að verðleikum? Ja hann er kannski metin mikils innan dyra í mínu heittelskaða fyrirtæki, landfræðingnum undirritaða er alla vega treyst til að verða skrifstofudama eftir nokkra mánuði, enda veit hann örlítið í hverju sú vinna felst. Já það eru ekki allir háskólamenntaðir fræðingar jafn heppnir og ykkar heittelskaða!!! ooo ég er svoooo ánægð að skulda eina og hálfa milljón í námslán - því menntun margborgar sig - ójá - diddilídú!!!

Bitri landfræðingurinn kveðjur að sinni - glaðari en aldrei fyrr!!!

Ekki fréttir

2005-04-20T10:17:00.000Z

Minnstu munaði á fimmtugustu og fjórðu mínútu að Madridingum HEFÐI tekist að skora á móti Inter. Inter gerði svo aðsúg að marki Madridinga á sextugustu mínútu en markverði Madridinga tókst að koma í VEG FYRIR MARK með góðri markvörslu. Það var svo ekki fyrr en á þeirri áttugustu og sjöundu að boltinn fór í markið og sigruðu Madridingar með einu marki gegn engu. (Tilbúið dæmi).

Svipaðar lýsingar heyrast samt á hverju kvöldi í ÍÞRÓTTAFÉTTATÍMA Sjónvarpsins. Hversu miklar EKKI fréttir eru að það Madridingum hafi NÆSTUM því tekist að skora????

Minnstu munaði að hljómsveitinni Skítamóral hefði tekist að semja lag í gær en það var svo ekki fyrr en í morgun sem allt small saman og lagið varð til.

Þætti fólki ekki skrítið ef sérstakur TÓNLISTARFÉTTATÍMI Sjónvarpsins í fyrsta lagi væri til og hljómaði í öðru lagi svona?

Það væru ekki féttir.

Bíða bíða bíða

2005-04-14T12:39:00.000Z

Ég er að bíða en biðin er löng og ströng. Í fullkomnum heimi mun draumur minn rætast og ég verð ein hinna útvöldu. Í hinum raunverulega heimi eru hins vegar miklar líkur á því að að draumur minn muni ekki rætast og óbreytt ástand viðhaldist. Það væri hörmung!
Ég er komin með nóg af þessu óbreytta ástandi. I need moooooore. Ég á ekki að sitja föst inn á staðlastofnun, vannýtt í verkefnafátækt. Mig vantar verkefni til að takast á við, mig vantar að gera eitthvað krefjandi og gefandi. Steypa og burðarþol höfða ekki til mín! Ég vil fá fólk og náttúru. Ár í viðbót hérna mun drepa niður minn annars frjóa huga. Hugsjónir mínar munu fljúga í ruslafötuna með umslaginu utan af launaseðlinum. Tal um fótbolta og golf munu yfirtaka samræður um fátækt og misrétti, þunglyndið heldur áfram, vanmáttartilfinningin mun magnast.
Spurningin um að hætta að væla og finna sér eitthvað annað að gera. Jebb en hluti biðarinnar felst í því...

Akureyri

2005-04-11T11:36:00.000Z

Akureyri!!! Humm alveg yndisleg. Það var frábært veður, skemmtilegt djamm, gott fólk og Frúin í Hamborg algert æði. Akureyringar fá hins vegar mínusprik fyrir að vera haldnir þeirri hugsanavillu að sinnepssósa sé góð með ÖLLU!!!! Hún er ekki góð! Sérstaklega ekki þegar samlokan heitir: Samloka með kjúklingi, grænmeti og sinnepssósu en er í rauninni samloka með sinnepssgrautarvellu og kjúlkingakryddi. Oj mig langar ekki aftur í sinnepssósu.

Til að drulla nú ekki bara yfir Akureyringa þá fá þeir plúsprik fyrir veitingastaðinn Götugrillið. Nafnið gefur til kynna sóðabúllu þar sem það fínasta er grilluð kjúklingabringa. Staðurinn kom hins vegar svo gjörsamlega á óvart og bauð upp á einn besta indverska mat sem ég hef smakkað, og hef ég nú prófað hann víða (ja nema í indlandi). Ég fékk mér æðislegan tandoori kjúkling sem bráðnaði upp í mér ummmmm. Stelpurnar fengu líka æðislegan mat, dvergrisarækjur og lambakjöt og allar vorum við himinglaðar og ánægðar eftir þetta. Fórum heim og lögðumst á meltuna og nutum eftirbragðsins. Langar að fara strax aftur. Svo var staðurinn líka svo flottur, hannaður af MáMíMó gellunni í Innlit/Útlit. Rosaflottar ljósakrónur úr blómavösum eftir Alvar Alto og bla bla ha ha ha ég er svo mikil hönnunargella. Veit allt um design. Komst að því um helgina að dýru fínu rúmfötin mín sem við fengum frá tengdó um þarsíðustu jól eru hönnuð af hinni einu sönnu Mary Mekko... Já ég vissi alveg að þau væru flott og allt það en ég hafði ekki minnstu hugmynd um hvað hönnuðurinn hét. Tók líka smá tíma að læra þetta flókna nafn, áfengi slævgar hugann. Mary Poppins, Mary Mekkó hverjum er ekki sama?

Sjeríósinn plummaði sig líka vel, tókst að hýsa okkur fjórar og allt draslið sem okkur fylgdi. Eitt plúsprik fyrir hann.

Segi kannski frekari ferðasögu seinna, ekki alveg komin í gang svona fyrir hádegi á mánudegi.

Flöskudagur eins og Stína segir

2005-04-08T11:13:00.000Z

Núna er bara spenningur í gangi, pækuferð norður á Akureyri með þessum gellum + einni annarri. Vííí.

Ég er eins og Berglind alltaf að skoða barnaland. Fann minnstu frænku mína þar áðan, algert rassgat. Hún var pinkuponsirófa, bara 6 merkur en er sprellhress þessi rófa - og pínkulítið nafna mína og Bjargeyjar líka he he. En ég vil samt taka það fram að það er ekki byrjað að klingja hjá mér. Er með önnur plön en barneignir næstu misserin. Maður má samt alveg vera væmin er það ekki???

(Enduruppgötvaði (með hjálp Þóru) hvernig á að linka án þess að sýna urlið, kunni það einu sinni en var alveg búin að gleyma því. Ætla því að ofnota það til að koma í veg fyrir að ég gleymi því aftur)

tú tú góða helgi

2005-04-07T12:33:00.000Z

Ætli karlkyns verkfræðingar séu með minni ***bííííbb*** en aðrir menn?
Velti því bara fyrir mér því þeir eiga allir stóra og stæðilega jeppa.

Kvenkynið er hins vegar ósköp rólegt á því og keyrir um á venjulegum fjölskyldubílum eða litlum skvísubílum. Greinilega ekkert sem þær þurfa að sanna. Nema þetta sanni að karlarnir séu með hærri laun en konurnar. Það skyldi þó aldrei vera? Í þessu líka fjölskylduvæna fyrirtæki. Kannski svo fjölskylduvænt að það hvetur konurnar aftur inn á heimilið? Nei ég held reyndar ekki, finnst nú lögð alveg nógu mikil áhersla á familíuna hérna. Ætli ég þurfi ekki að taka mitt sumarfrí eftir því hvenær einhverjir fj..... leikskólar loka - en samt á ég nú ekki barn. Eins og Sigrún segir þá er lögð mikil áhersla á barnafólk. Fólk er heima dögunum saman af því að ormarnir eru veikir, örugglega ekkert gaman, en ég væri samt alveg til í að geta bara verið heima ef til dæmis uppþvottavélin mín væri biluð. Það kom nú fyrir um daginn en ég mætti samt í vinnuna! (Nú verður barnafólkið reitt, ég að líkja börnum við uppþvottavélar, skamm Gunnhildur!)

Ég er alla vega ekki neitt að deyja úr spenningi yfir því að þurfa að taka sumarfríið mitt samkvæmt lokun leikskólanna þegar það er ekki minn krakki sem á í hlut. Enda á ég ekki krakka. Held að ég segi bara só sorrí, nó ken dú. Vil vera í sumarfríi þegar mér hentar. Þetta er það asnalega við þessar sumarlokanir á leikskólunum. Barnlausa fólkið þarf að taka tillit til foreldranna á vinnustaðnum og fara í sumarfríi í júní eða ágúst. Bjánalegt og skapar vinnustaðamóral. Mínusstig fyrir R-listann. Örugglega framsókn sem réði þessu...

Af mér segir hins vegar það að við ,,tvíburasystur" og stóra systir erum að fara að heimsækja soul systur okkar á Akureyri um helgina. Ví ha. Erum hins vegar í smá bílavandræðum. Skodi ljódi er á sumardekkjum og Sjeríósinn með brotið púströr blessaður. Held samt að við skröltum þetta á honum. Hann hefur nú farið margar ferðirnar í kringum landið eftir ævintýrið á Reyðarfirði hérna um árið. Ekki málið að skutlast til AkureyrIS...

Bið blessuðu heiðnu guðina mína bara um gott veður og vona að hann Þór þrumuguð hafi hægt um sig um helgina á fylleríi með snjóguðinum. Hver skyldi það nú vera??? Hel sjálf kannski?

Er ég bara heiðingi?

2005-04-05T10:04:00.000Z

You scored as Paganism. Your beliefs are most closely aligned with those of paganism, Wicca, or a similar earth-based religion. You may also follow a Native American religion.

Paganism

83%

agnosticism

67%

Buddhism

50%

Islam

50%

atheism

50%

Judaism

42%

Satanism

33%

Christianity

33%

Hinduism

13%

Which religion is the right one for you? (new version)
created with QuizFarm.com

Meira júró

2005-04-04T14:57:00.000Z

Ég er alveg orðin júróvísjón óð, búin að hlusta aftur og aftur á fullt af vinningslögum í dag. Í sérstöku uppáhaldi eru lögin Ne Partez Pas Sanz Moi með Celine Dion (1988) , Insieme 1992 með Toto Cutugno (1990) og Fangad av en stormvind með Carola (1991). Ég hef alltaf elskað Celine Dion og var greinilega 10 ára þegar sú ást hófst, fattaði ekki að þetta væri svona langt síðan. Ég fæ alveg svona skemmtilegan júróvísjón hroll um mig þegar ég hlusta á þetta. Man að þegar ég var lítil vorum við oft úti að leika okkur, vorðið að koma, og mamma kallaði á okkur þegar júró byrjað. Hin mesta skemmtun fyrir saklaus sveitabörn.

Jafnvel þó að mér finnist þetta skemmtilegt og finnst hallærislegt að geta ekki horft á þetta vegna hallæris er ég nú samt ekki alveg gagnrýnislaus þegar kemur að júróvísjón. Lagið okkar í ár er til dæmis með alltof líkt undirspil og tyrkneska lagið sem vann þar síðast. Eins og það virki eitthvað að koma með eins lag aftur - döööö. Svo finnst mér líka frekar pirrandi hvað Íslendingar eru hræddir við að senda öðruvísi tónlistarfólk og lög. Þó að það þurfi ekki að vera eitthvað rosa hip og kúl og framúrstefnulegt þá má nú aðeins stokka upp í þessu unga, fallega 20+, brosandi og dansandi ofurhressa liði í glansgöllum. Það vantar allan frumleika í þetta. Í gamla daga var þetta flott, Eyvi og Stebbi með klútana á hausnum, Daníel Ágúst með buxurnar upp að brjóstum og Sigga Beinteins alltaf klassísk og flott. Tala nú ekki um Pál Óskar! Mér fannst frábært að Birgitta fór en mér finnst samt að Botnleðja hefði átt að komast. Þeir hefðu hrist aðeins upp í Abbafílíngnum.

Jæja kannski er ég bara alveg eins snobbuð og aðrir.

Júróvision

2005-04-01T15:52:00.000Z

Hérna er hægt að hlusta á öll vinningslögin síðan 1956. Geðveikt kúl, ég hlakka til júróvision, ég þoli ekki svona niðursnobb um að þetta sé hallærislegt. Hverjum er ekki sama? Við elskum þetta öll, viðurkennum það bara!!!

ps. Sorry hvað ég er alltaf léleg í þessum linkum... kann ekki að setja nafnið og láta urlið sjálft ekki sjást... tæknikonan ég

Ég um mig frá mér til mín í dag

2005-04-01T11:09:00.000Z

Blogga blogga og ekkert rugl. Örugglega allir nethangsararnir vinir mínir orðnir hundleiðir á mér fyrir að vera svona lélegur bloggari. En nú skal ég reyna að segja eitthvað skemmtilegt.

Umm lífsgæðakapphlaupið hlaupið í okkur skötuhjúin aftur. Þetta er svona þegar Páll er heima lengi, þá kaupir hann svo mikið. Ég kemst venjulega af með fetaost, tómata, salat og beyglu í ískápnum mínum, kaupi voðalega lítið annað. Svo kemur hann heim og allt verður vitlaust. Hann er búinn að kaupa tölvu, fá internetið heim, kaupa ljós í stofuna, skrifborðsstól, gaskút á grillið, grilla, þvo allann skítuga þvottinn minn, taka hundrað sinnum til, halda topmodel kvöld fyrir vinkonur mínar, detta tvisar í það, halda eitt eftirpartý og kaupa fullt af mat í ísskápinn þessa rúmu viku sem hann hefur verið heima. Kannski er hann bara framtakssamari en ég, gæti verið að framtaksleysi mitt eigi þarna einhvern þátt. En ég er svoddan rólyndismanneskja og kemst ágætlega af án alls pjáturs í kringum mig, eins og Hófý segir þá verður örugglega íbúðin hennar og Ella tilbúin langt á undan okkar þó við höfum keypt 7 mánuðum fyrr. Ég var einmitt að hugsa um um daginn að það vantar svo margt í mig. Stundum finnst mér það gott en stundum fer það svolítið í taugarnar á mér. Ég er að vissu leyti fegin að vera ekki upptekin af veraldlegum hlutum og fötum, tísku og þannig en hins vegar mætti þetta vera aðeins meira.

Til dæmis íbúðin, ég gjörsamlega hef ekki hugmynd um hvernig er flott að innrétta hana. Ég bara sé það ekki og fæ engar hugmyndir og ekki neitt. Ef mér dettur eitthvað í hug tekur það marga mánuði í framkvæmd og ég verð að fá samþykki systur og vinkvenna fyrir öllu.

Föt: ég kaupi mér mjög sjaldan föt. Yfirleitt engin hátískuföt. Margir tískustraumar hafa gjörsamlega farið framhjá mér. Fullt af skóm (eins og mér finnst skór skemmtileg fyrirbæri) sem hafa verið í tísku komast aldrei inn í forstofu hjá mér, nema á fótum vinkvenna minna. Sá á miðvikudaginn að allar sem komu á topmodelkvöld hjá mér voru í kúrekastígvélum. Mér hefur varla dottið í hug að kaupa mér kúrekastívél, samt finnst mér þau kúl. En æi tískan bara líður framhjá mér.

Tónlist/geisladiskar: Mér finnst tónlist auðvitað skemmtilega eins og flestum, kaupi samt aldrei geisladiska. Ekki af því að það sé einhver yfirlýst stefna hjá mér, ég bara geri það ekki. Hef ekki hugmynd um af hverju.

Bíómyndir: Fer mjög sjaldan í bíó og hef yfirleitt alltaf sé fæstar myndir af öllum sem ég þekki. Finnst samt alveg gaman að fara í bíó og taka video, bara geri það ekki, hef ekki hugmynd um af hverju.

Svona er þetta með flest hjá minni, sé alla aðra gera alls konar hluti og finnst bara flott og gott en ég bara geri þá ekki. Djammið gengur þó alveg ágætlega núna eftir tveggja mánaða lægð.

Eitt sem ég geri samt mikið af, það er að lesa. Kannski vegna þess að það felur í sér að liggja upp í rúmi eða sófa og hafa það gott. Samt er það í einhverri lægð núna, hef varla nennt að klára þær bækur sem ég er að lesa.

Ef ég hefði framtak í að vera hippi þá væri ég það örugglega en þar sem ég er eins og ég er þá vantar það líka í mig að nenna að standa í því að klæða mig eftir ákveðinni stefnu og haga mér í öllu eins og ákveðinn hópur gerir. Það vantar bara í mig...

Sönn saga

2005-03-23T14:14:00.000Z

Þessi saga er sönn - og var að gerast í íslenskum bæ!!!

Í bænum hafði kona á miðjum aldri unnið í nokkur ár við að keyra út frá póstinum bækur, þvottavélar, þurrkara og annað tilfallandi. Þetta var því frekar mikil líkamleg erfiðisvinna sem hún var að standa sig með prýði í. Hún fór fram á launahækkun sem hún fékk ekki. Póststýran á staðnum sagði þá þeim fyrir sunnan að konan myndi segja upp og hætta ef hún fengi ekki launahækkun. Bossinn fyrir sunnan sagði það þá bara verða að vera þanni. Póststýran segir honum þá að hún fái aldrei aðra konu á þessum launum til að vinna þessa erfiðisvinnu. Bossinn segir henni þá bara að hún verði að ráða karlmann í starfið. Hún segir honum að hún fái ekki karlmann í starfið á þessum launum. Svarið sem hún fékk var þá einfaldlega: ,,Bjóddu honum þá hærri laun"!!!!
Konan sagði upp og ráðinn var 26 ára gamall maður í starfið - á hærri launum.

Já þetta er nú allt jafnréttið í dag!

Ég er frjáls eins og fuglinn - flogið NÆSTUM ég gæti

2005-03-17T12:56:00.000Z

Ekki dugir neitt slen, þýðir ekkert ennað en að skrifa svolítið í dagbókina.
Margt sem ég hugsa um á kvöldin sem ég þarf að skrifa um á blogginu en svo er ég alltaf búin að gleyma því þegar ég kemst á netið.
Feminisminn er þó ávallt nærtækt efni að skrifa um og endalaus tækifæri til að pirra sig á fólki sem skilur ekki hvað hann gengur út á. Hef til dæmis séð í blöðunum umfjöllun um feminisma umdir köflum sem kallast Heilsa/Allt/Konur. Þar er talað um megranir og brúðkaup ásamt alvarlegum umfjöllunum um klámvæðingu samfélagsins, sem á ekki neitt frekar skylt við konur en karla og fréttir almennt. Svo sé ég á forsíðu Fréttablaðsins í síðustu viku risa fyrirsögn (og aðalrétt) um að KARLAR SÉU AÐ SELJA SIG Á BÖRGUM BORGARINNAR. Já maður ætti kannski ekki að vera í þessum nöldurham endalaust en gæti það hugsanlega verið að það sé ekki það sama að karl selji sig og að konur selji sig? Getur verið að þjóðfélagið líti það alvarlegri augum að strákar standi sig illa í skóla og líði ekki vel þar en að unglingsstelpur séu teknar aftanfrá gegn því að komast inn í partý og að fá vín? Ekki að ég sé að gera lítið úr alvarleika þess að karlmenn séu að selja sig á börum borgarinnar, það finnst mér hræðilegt. Það mætti þó aldrei ætla að ef verið væri að tala um konur þá þyrfti að flokka þetta á einhvern hátt sem ,,kvennamál" en af því að þetta eru karla, þá er þetta FRÉTT? Vangaveltur, en það gæti verið eitthvað til í þessu.

Svo er það náttúrulega líka alvarlegt mál að strákum líði ekki vel í skóla og standi sig illa. Ég er með kenningu sem gæti skýrt hluta þess. Ég held að miklu meiri áhersla sé lögð á stelpurnar og að þær standi sig vel og séu þægar og góðar með góðar einkunnir því þannig komist þær áfram í lífinu. En strákarnir fá held ég hins vegar þau skilaboð að það skipti í rauninni ekki máli hvernig þeir standi sig í skóla, þeir komast samt áfram í lífinu. Eða ef þeir komast ekki nema upp í vörubíl þá er það bara allt í lagi því þeir eru samt duglegir og sætir strákar.

Kannski ekki algild kenning og skýrir ekki allt en ég held að þetta hafi áhrif á námsárangur krakka. Það er amk alltaf verið að tala um hvað stelpur séu með mikla fullkomnunaráráttu og að allt þurfi að vera svo frábært og þannig, kannski eru dómarar okkar strangari en strákanna, ja maður spyr sig!

Svo sá ég grein á frelsi.is um að feministar vildu ekki taka ábyrgð á eigin lífi og kenndu alltaf öllum öðrum um það sem miður fer. Já gagnrýni á karlasamfélagið hlýtur náttúrulega að vera aumingjaskapur í okkur tjellingunum, andskotans væl alltaf hreint. Ætli við verðum ekki bara að hætta að klæða okkur í flegna boli og stutt pils og hætta að láta nauðga okkur og fara svo að drullast til að mennta okkur betur og hafa áhuga á pólitík til að komast áfram í samfélaginu.
Ætli besta leiðin til að komast áfram í samfélaginu eins og það er núna sé ekki að ríða sig í gegnum helvítis kallahrúguna sem stendur ofan á konunum skiptandi á milli sín völdum, peningum og Havanavindlum sem framleiddir eru í þrælabúðum höfuðóvinar frelsis.is...

Jing Jang

2005-03-09T13:42:00.000Z

Tók eitthvað test á annarri bloggsíðu (tókst samt ekki að setja niðurstöðurnar hérna!) um hvort heilinn í mér væri meira karlkyns eða kvenkyns. Komst að því að rúm 53% af heilanum á mér eru karlkyns en afgangurinn kvenkyns.
Spurningarnar snérust flestar um það hvort maður léti tilfinningar sínar stjórna sér eða skynsemina og hvort maður slúðrar eða ekki (eins og sjá má hér http://www.blogthings.com/genderbrainquiz/) - ef skynsemin kom oftar upp var maður meiri karl en annars meiri kona.

Ég læt sem sagt skynsemina ráða í 53% tilvika og þarf að leiðandi er heilinn á mér 53% karlkyns - en ég er ekki 53% skynsöm kona eða 47% heilbrigð tilfinningavera!!!

Hafið þið heyrt setningarnar; það er alltaf svo mikill mórall á kvennavinnustöðum?
Konur eru konum verstar? o.s.frv.

Á mínum vinnustað hef ég aldrei heyrt konu tala illa um aðra konu né karl. Hins vegar eru karlarnir hundfúlir út í hvorn annan vegna borðtennismóts sem er í gangi: ,,Það er ekki farið eftir settum reglum og ef menn vilja spila svona þá geta þeir bara gert það, ég þarf ekkert að vera með, nöldrinöldrinöldr"- sem sagt mórall í gangi. Ha ha karlar eru körlum verstir og það er alltaf svo mikill mórall á kallavinnustöðum...

au-pair

2005-03-07T10:09:00.000Z

Þegar ég var tvítug var ég au-pair hjá íslenskri fjölskyldu í Englandi. Núna eru liðin 6 ár síðan ég kom heim og ég hef nánast ekkert hitt fjölskylduna síðan, sem er flutt heim. Fyrr enn í gær að þau buðu mér í mat og ég mæti galvösk á svæðið. Krakkarnir komu fram á stigapall að taka á móti mér. Þau voru 5 og 7 ára þegar ég fór frá Englandi - núna eru þau 11 og 13 og ég þekkti þau ekki. Ég gat náttúrulega getið mér þess til að þetta væru þau en ef ég hefði séð þau úti á götu hefði ég ekki einu sinni litið á þau, kannaðist ekkert við svipina á þeim. Svo þegar ég fór að spjalla við þau þá komu ýmis persónueinkenni í ljós, stelpan þurfti að sýna mér hvað hún er góð á klarinett og að læra landafræðina sína. Strákurinn var feimnari, fór fljótlega í tölvuna bara. Mjög mikið þau.
En það sem mér fannst strítið var hvað mér þykir vænt um þau, ég þurfti voða mikið að faðma þau, amk stelpuna og knúsa smá. Og að vera inn á heimilinu hjá þeim var ekkert ólíkt því þegar ég var úti, ekkert voðalega aulalegt.

Skrítið - en kannski ekki, ég var náttúrulega hálfgerð mamma þeirra. En það sem þau mundu mest eftir mér var hvað ég var hrædd við mýsnar þeirra!!! Frábært og núna eiga þau eins mýs, nema þessar eru brúnar, hinar voru hvítar - og ég ennþá jafn hrædd við þær.

Ómissandi foreldrar

2005-03-04T13:31:00.000Z

Ég átta mig stundum ekki á barnauppeldi fólksins í kringum mig. Kannski er það sökum þess hvernig ég var alin upp en ég á mjög erfitt með að skilja foreldra, hálffimmtugt fólk, sem smyr nesti handa fullorðnum börnum í menntaskóla, hirðir fötin þeirra úr herbergjunum og hringir í þau heim til að athuga hvort þau séu búin að fá sér að borða, og hafi ekki örugglega fundið það sem búið var að taka til handa þeim!!!

Ég ætla amk að ala börnin mín upp í að verða sjálfbjarga en ekki mömmu/pabba aular sem geta ekki gert neitt sjálf. Veit ekki hvort það er af einhverri hugsjón eða hreinræktaðri leti - nenni bara engan veginn að eyða lífinu í að smyrja nesti handa hálffullorðnu fólki.

Þetta segir kannski mikið um það að ég er ekki tilbúin til þess að eignast börn en satt að segja held ég að ég eigi ekkert eftir að verða fyrir persónuleika umskiptingu við að verða móðir. Letin rennur líklega ekkert úr mér með fylgjunni.

Svo hafa krakkar bara gott af því að sjá um sig sjálf - sérstaklega ætla ég að leggja áherslu á að dekra strákana mína ekki því margir strákar (já já og auðvitað stelpur - alltaf að vera með pólitíska rétthugsun hérna) eru svo sauðlatir og ósjálfbjarga að næstum mætti halda að þeir hafi verið prinsar á uppeldisárum sínum. Því segi ég: Mæður og feður landsins, sameinist í því að skapa almennilega eiginmenn handa kvenréttindakonum framtíðarinnar. Þær vilja enga mömmustráka!

Sé samt að það er mótsögn í þessu hjá mér - ég sjálf er sauðlöt (en held nú samt ekki alveg ósjálfbjarga) og bý reyndar með litlum prinsi sem hefur séð sig neyddan til þess að taka ábyrgðina á húsverkunum yfir á sig sökum skorts á húsmóðurvilja og hæfileikum hjá minni.
Samt er ég að mestu alin upp í að sjá um mig sjálf og laus við flest dekur.
Jæja ég kýs þá bara að láta kalla mig Frk. Ragnar Reykás héðan í frá og álykta sem svo að fólk eigi nú eftir að geta séð um sig sjálft þegar það flytur að heiman þrátt fyrir dekur heimafyrir - og öfugt. Fer samt ekki ofan af því að fólk ætti að eyða tímanum í eitthvað annað en að stjana við rassgatið á börnunum sínum - bara sjálfs síns vegna!!

Andrea vinkona mín Róberts

2005-03-01T12:46:00.000Z

Ha ha gleymdi að segja ykkur skemmtilega sögu. Fór á kaffihús á sunnudaginn. Sat þar í rólegheitum og skoðaði blaðið sem Bjargey var að fletta þegar ég lít upp að afgreiðsluborðinu. Sé ég þá að fegurðardrottningin og feministinn með meiru Andrea Róberts er að kinka kolli til mín og blikka mig, þ.e. heilsa mér! Ég náttúrulega hugsa humm þekki ég hana nokkuð persónulega? Nei ekki rak mig minni til þess. Ætli þetta sé þá önnur stelpa sem er svolítið lík henni, sú þekkir Bjargeyju samt meira og hefði þá frekar átt að vera að heilsa henni en ekki mér. Nei þetta er Andrea. Ég brosi því aulalega til hennar, roðna eins og mér einni er lagið og horfi bara niður á borðið og reyni að acta kúl. Það tekst væntanlega ekki.
Eftir smá stund sá að konan sem sat fyrir aftan mig stendur upp og gengur til Andreu og fer að spjalla við hana - hún hafði þá eftir allt saman verið að heilsa henni en ekki mér!
Já svona getur maður verið vitlaus - og latur við að nota gleraugun sín!!!!

Persónuleiki og typpi

2005-02-25T12:44:00.000Z

Jenna Jameson prófessor í typpasálarfræðum gerði hávísindalega rannsókn við Oxfordháskóla, á fylgni persónuleika karla og líkingu typpa þeirra við ávexti og grænmeti.

Niðurstöðurnar voru þessar:

Þeir karlar er hafa typpi eins og bananar eru gulir og skakkir - reykja mikið hass og halda oft framhjá sökum vímuáhrifa.

Þeir sem hafa typpi eins og kúrbítar eru tröll og heita Shrek -yfirleitt frekar geðvondir en litlir í sér. Trúir sínum prinsessum.

Þeir sem hafa typpi eins og venjulegar guldrætur eru annað hvort mjög feimnir snjókarlar eða álkulegar fulgahræður. Báðir persónuleikar eru þöglir og óframfærnir. Halda ekki framhjá sökum staðbundinnar staðsetningar og bráðnunar.

Þeir sem hafa typpi eins og gúrka eru sjaldséðir, finnast þó á afviknustu stöðum. Eru frumstæðir og ekki nokkur leið að treysta þeim.

Þeir sem hafa typpi eins og mini gulrætur eru yfirleitt frekar óþægir, spila fótbolta og fara í tölvuleiki og byssuleiki. Þeir eru oftast um 10 ára gamlir. Þeim er alls ekki treystandi á nokkurn hátt.

Þeir sem hafa typpi eins og appelsína eru með alvarlegan sjúkdóm og ættu að leita sér lækningar strax. Hafa einkenni kvíða og þunglyndis sem rekja má beint til typpalögunar.

Sjö karlar tóku þátt í könnuninni og svarhlutfall var 100%.

Jenna mun að öllum líkindum hljóta Nóbelsverðlaunin í typpasálarfræðum fyrir þessa tímamótarannsókn.

Siggi litli framhald.

2005-02-24T16:46:00.000Z

Þrátt fyrir sakleysið er Siggi litli orðin fullorðinn karlmaður. Hann er menntaður doktor í hagfræði og vinnu á greiningardeild eins bankanna. Hann hefur unnið þar síðan hann lauk námi fyrir 8 árum síðan. Hann langar að komast hærra upp metorðastigann en einhvern veginn er eins og hann rekist alltaf upp undir þak. Stjórn bankans virðist einhvern veginn ekki taka eftir honum, þrátt fyrir mikla menntun og dugnað í vinnunni. En að því síðar, tölum um einkalíf Sigga litla.

Þegar Siggi var 24 ára kynntist hann konu. Hann sá hana fyrst drekka með vinkonum sínum á bar í bænum. Hann gaf henni undirlátur auga en leit strax undan, hann vildi ekki að hún héldi að hann væri til í allt strax. Hann greiddi í gegnum hárið, þandi brjóstkassann og setti stút á varirnar. Hann fann alls konar tilfinningar brjótast um í sér: Ætli hún hafi tekið eftir mér? Lít ég nógu vel út? Gvöð ég hefði átt að fara í ljós í dag, glætan að hún vilji svona hvítan aula. Í örvæntingu sinni hentist Siggi inn á klósett að snyrta sig. Fyrir voru þar nokkrir illa drukknir strákar, einn ælandi, annar grátandi og tveir á trúnó. Sá sem grét bölsótaðist út í kvenfólk og sagði það allt saman mestu hálfvita; konur eru fífl! Aldrei hægt að treysta þessum hálfvitum, maður gefur þeim hjartað sitt og svo er bara stungið í það - og hnífnum snúið. Ég kom að henni í bólinu með einhverjum djöfuls lauslætis drýsli!!! uhuhuhu
Ekki skal þetta koma fyrir mig, hugsaði Siggi litli. Hann skildi vera konu sinni góður maður, gera henni til hæfis á öllum sviðum. Elda handa henni góðan mat, þvo þvottinn hennar, strauja pilsin hennar með glöðu geði og umfram allt skyldi HANN ÁVALLT LÍTA EINS VEL ÚT OG HANN MÖGULEGA GÆTI svo hún þyrfti ekki að leita í faðm annars manns. Ójá hann Siggi ætlaði sko ekki að flæma sína tilvonandi í burtu með nöldri, yfirþyngd og slappri húð.

Er Siggi er búinn að snyrta sig, fer hann fram. Hann ákveður að vera kaldur og tala við draumadrottninguna. Hann gengur í átt til hennar ákveðinn, hún horfir á hann - hnén kikna og þegar hann er alveg kominn upp að henni missir hann kjarkinn. Konurnar eiga hvort eð er að taka frumkvæðið - hvað myndi hún halda um hann, að hann væri einhver örvæntingafullur þurrprumpupiparsveinn á síðasta söludegi. Nei hún mátti ekki halda það - hann ákveður að láta sem hann hefði engan áhuga, hún hlyti að uppgötva tilfinningar hans fyrr eða síðar...
Hún gerir það - tveimur árum síðar. Tveimur löngum árum, árum þjáningar og ástar í leynum. Því Siggi vildi umfram allt halda virðingunni í stað þess að líta út sem ástsjúkur strákbjáni.

(Jæja ég ætla að koma mér heim - nóg af Sigga í dag. Mæli með framhaldi í kommentunum, þ.e. ef einhver lifir jafn spennandi lífi og ég).

Ástirnar mínar tvær

2005-02-24T15:10:00.000Z

Ástarsnúllinn minn kemur heim á eftir, núna eru þrír tímar og átján mínútur í lendingu.
Skrítið hvað tíminn virðist LLLEEEEEEEEEENNNNGGGGIIIIIIIIIII að líða þegar maður bíður eftir að hann líði, klukkan fer aftur á bak held ég.

Uppáhalds heimilistækið mitt, aka uppþvottavélin Skrúbbulína, er biluð. Búin að lifa í tæpa tvo mánuði blessunin. Þoldi greinilega ekki álagið, hef kannski gert of miklar kröfur til hennar. Ég vil þó meina að hún hafi staðið fullkomlega undir væntinum mínum. Þangað til núna kviss pakk allt skítugt og sáputeningurinn leysist ekki upp. Hringdi í pabba hennar áðan, hann sagði að ég yrði að athuga hvort allar tenginar og þannig væri ekki í lagi - ef það klikkar og þeir senda mann að lækna hana þarf ég að borga 6.000 krónur í bjánagjald. Hann er þó góður að hafa varað mig við, núna getum við Palli eytt fyrsta kvöldinu okkar saman í að leyta að mögulegri vitleysu í tengingum eða stillingum. Finnst það samt frekar hæpið þar sem ekkert hefur gerst áður. Varla hefur einhver laumast til að skrúfa fyrir vatnið í partíinu um daginn er það? Passar þó ekki, þvoði upp eftir það áður en hún bilaði. Vitið þið hvað getur verið að Skrúbbulínu minni heittelskuðu? Ég held ég geti ekki lifað án hennar. Ég er orðin uppþvottavélarkynhneigð.

Nei svei mér þá - það er núna þrír tímar og 7 mínútur í lendingu.
Kannski líður tíminn eftir allt saman.

Siggi litli vill ekki vera lauslætismelur

2005-02-23T15:50:00.000Z

Siggi var saklaus og ólífsreyndur. Pabbi hans hafði verndað hann frá ágengum stelpum frá því að hann fór fyrst að breytast í fullorðinn karlmann. Siggi fékk ekki að fara út úr húsi nema í fylgd með eldri systur sinni sem verndaði hann og passaði að hann léti stelpunum ekki eftir æskuljóma sinn, sem er svo mikilvægur fyrir hvern ungan pilt. Hvaða ungi drengur vill ekki koma ósnortin í hjónasængina, búinn að geyma sveindóm sinn fyrir hina einu sönnu? Auðvitað allir ungir drengir. Siggi var engin undantekning. Jafnvel þó að hann finndi stundum fyrir þrá milli fótanna ef stúlka snerti hann of innilega, vildi hann ekki vera dæmdur sem óhreinn lauslætis melur. Hann gerði sér grein fyrir því að stúlkurnar myndu ekki vilja hann nema hann væri hreinn sveinn. Jafnvel þó þjóðfélagið væri að breytast og sumir strákar á hans aldri hefðu leyft einni eða tveimur stúlkum að snerta sig, og jafnvel ganga lengra, fannst honum hann ekki geta gert það, ef hann á annað borð vildi vera valin af þeirri bestu. Hann hafði heyrt um stráka sem létu eftir stelpunum og einn hafði jafnvel gerst svo óforskammaður að ganga með verjur í veskinu sínu. Stelpan sem hann hafði leyft að ganga langt með sér varð fokvond og áskaði hann um að vera lauslætismel og henti honum út, kallandi á eftir honum fúkyrðum sem Siggi gat varla haft eftir. Þau voru eitthvað á þessa leið að hann minnti; hórus, melur, djöfulsins nautið þitt - sefur hjá öllu sem hreyfist, allrakvennagígur helvítis hundurinn þinn.
Siggi vildi auðvitað ekki vera dæmdur sem slíkur maður - fallinn maður eins og þessi kunningi hans. Faðir hans hafði kennt honum það að stelpur beri ekki virðingu fyrir strákum sem sofa hjá mörgum stelpum. Hann hafði meira að segja séð í skólanum svarta bók þar sem nöfn þeirra stráka er sofið höfðu hjá voru skrifuð - þeim var líka gefin einkunn. Þessir strákar áttu engan möguleika á að vera valdir sem heiðviðrir unnustar og eiginmenn. Þeir voru bæjarmelarnir.

Einn veturinn komu margar erlendar konur í bæinn hans Sigga, þær voru að vinna á sjúkrahúsinu. Strákarnir urðu hrifnir af þessum konum sem voru svo blíðar og miklar dömur. Þær báru virðingu fyrir þeim, gáfu þeim blóm og létu þeim líða vel. Nokkrir strákanna féllu og létu þessum konum eftir vilja sinn og misstu sveindóminn. Eðlilega urðu foreldrar og aðrir ekki hrifnir af þessum hræðilegu atburðum, stelpurnar í bænum sendu bæjarstjóranum bréf um að vísa konunum úr bænum, umræður urðu í blöðum og sjónvarpi og þeir föllnu voru úthúðaðir lauslætis melar og útlendingasleikir. Vesenið var þetta kallað. Núna mörgum árum síðar er þetta ennþá skammarblettur á bæjarfélaginu og helst aldrei um þennan hroðalega atburð talað, nema þá til að minna á hverjir hefðu gerst sekir um að svíkja hina íslensku kvenþjóð með því að sænga hjá ÚTLENDINGUM!

framhald síðar...

Skólagjöld í háskólum

2005-02-22T11:11:00.000Z

Margir sem eru hlynntir skólagjöldum í háskólum nota þau rök að menntun sé fjárfesting sem mun borga sig í hærri launum þegar út á vinnumarkaðinn er komið. Margir sem eru andvígir skólagjöldum nota þau rök að efnahagur ætti ekki að ráða því hvort fólk fari í háskóla og að jafnrétti skuli vera til náms, sumir hafi einfaldlega ekki efni á að fara í háskóla, hvað sem sem síðar verður. Bæði góð rök.

Mér finnst reyndar allt í lagi þó að einkareknir skólar rukki skólagjöld enda bjóða þeir yfirleitt upp á nám sem mjög sterkar líkur eru á að tryggi há laun. T.d. tæknifræði, lögfræði, viðskiptafræði o.fl.

Í Háskóla Íslands er hins vegar boðið upp á nám sem tryggir engan veginn há laun og því er fjárfestingin í raun engin - bara tap fjárhagslega séð. Íslenska, fornleifafræði, sagnfræði, þjóðháttarfræði, mannfræði, heimspeki, félagsfræði, líffræði, bókmenntafræði, hjúkrunarfræði, kennari og mörg fleiri fög, tala nú ekki um landfræði og ferðamálafræði, eru alls engin trygging fyrir góðum launum og glymrandi success á vinnumarkaðnum. Þeir sem útskrifast úr þessum fögum hafa þó örugglega margir ýmislegt fram að færa til þjóðfélagsins þó þeir hafi ekki endilega BEINA fjárhagslega hagnýta verkþekkingu/kunnáttu, þó auðvitað sumir séu vel launaðir og allt það. Mikið af þessu fólki starfar sem fræðimenn á styrkjum og/eða eru starfsmenn hjá ríkinu á lágum launum hins opinbera.

Þess vegna er ekki hægt að segja að menntun sé endilega ,,góð" fjárfesting, þ.e. ef við hugsum þetta aðeins útfrá fjárhagslegu sjónarmiði. Þá ætti í rauninni að leggja þessi fög niður og bjóða bara upp á verkfræði, lögfræði, læknisfræði, viðskiptafræði og ja dettur ekkert meira í hug sem tryggir pottþétt góð laun. Eða þá að taka t.d. meðaltal af launum útskrifaðra verkfræðinga og lögfræðinga og bera þau saman við laun heimspekinga og hjúkrunarfræðinga og láta stúdenta í þessum fögum borga skólagjöld í samræmi við hagkvæmni námsins.

Eða bara að gera sér grein fyrir því að nám er hagkvæmt útfrá öðrum sjónarmiðum en fjárhagslegum og skilar sér út í þjóðfélagið þó ekki sé endilega með beinum hætti - s.s. í steypu og virkjunum og að besta fólkið og klárasta er ekki endilega það sem hefur mest á milli handanna.

Gríðarleg vonbrigði... ég var EKKI valin...

2005-02-21T16:01:00.000Z

Gríðarleg vonbrigði segi ég. Skil ekki hvernig þetta gat gerst og tel að ófagmannleg vinnubrögð hafi verið höfð við val á kynþokkafyllstu konu Hönnunar. Greinilegt að samsæri á sér stað innan fyrirtækisins. Á ekki til orð yfir slíkum vinnubrögðum.

Dagur hefndarinnar

2005-02-18T12:57:00.000Z

Karlarnir eru búnir að setja af stað kosningu á kynþokkafyllstu konu Hönnunar - þeir hafa bara atkvæðisrétt.

Gríðarleg kosningabarátta í gangi.

Þeir eru ennþá sárir yfir að hafa ekki verið kosnir á bóndadaginn, nema náttlea sá sem vann.

Steinsteypudagurinn 2005 er í dag!

2005-02-18T09:12:00.000Z

Ó NEI

2005-02-17T14:05:00.000Z

Ég gleymdi að taka Amy upp og að horfa á endursýningu í gær
Uhu uhu:(

Afmæliskókosbuff

2005-02-16T14:33:00.000Z

Björn vinur minn og vinnufélagi gaf mér kókosbuff í afmælisgjöf og Katarína vinkona mín og vinnufélagi kveikti á tannstöngli og setti í buffið. Þau eru góð.

Afmælispistill

2005-02-16T12:48:00.000Z

Ég skoða stundum (ok oft) feministaspjallið og hef misjafnlega gaman af. Núna eru miklar umræður um ábyrgð vændikvenna á gjörðum sínum vs. ábyrgð kúnnans/pimpsins. Ég ætti kannski að skrá mig þarna inn og ræða málin en held að ég myndi ekkert vinna ef ég færi út í þá sálma. Þess vegna nota ég bara minn einræðisvef til að koma fram mínum skoðunum. Gildir svo sem ákveðið málfrelsi hér en ekki of mikið... :)

Alla vega þá eru umræðurnar um að vændi sé dulið kynferðisofbeli sem yfirleitt karlmenn beita gegn konum og borga fyrir það í þokkabót. Þessu eru karlmennirnir á spjallinu ekki sammála og vilja meina að ákveðin kona, en saga hennar er sögð þarna, beri fullkomlega ábyrgð á eigin gjörðum og hafi vel getað valið sér eitthvað annað. Ég er svo sem alveg sammála því, ég myndi til dæmis aldrei velja það að fara út í vændi þó ég væri staurblönk. Hins vegar gleymir fólk að pæla í skilaboðunum sem samfélagið sendir okkur látlaust - alls staðar frá. Við sjáum sjaldan hina dökku hlið vændis, vonleysið, auðmýkinguna og ömurlegt sálarástand þeirra er það stunda. Við sjáum bara fallega mynd sem klámmyndaframleiðendur og aðrir sem aðhyllast vændi draga upp af þessum iðnaði, til að kúnninn geti talið sér trú um að hann sé ekki að gera neinum neitt - bara að nýta sín ,,sjálfsögðu mannréttindi" að fá á broddinn. Því ef að hann sæi dökku hliðina, myndi hann kannski hugsa sig tvisvar um... og pimpinn græða minna.

Vegna þessarar glansmyndar sem við sjáum er kannski ekki nema rökrétt að einstaka fólk sjái ekki í gegnum þetta og hugsi með sér: ja þessi þarna gella í Kópavoginum virðist hafa það fínt sem hóra, kannski ekki svo vitlaust. Skjótfengin gróði því nóg er til af perrunum.

Þetta sama fólk gerir sér ekki grein fyrir afleiðingunum sem þessi ,,ákvörðun" mun hafa á sálarlíf þeirra því í rauninni er þetta ekkert öðruvísi en að leyfa fólki að borga fyrir að ganga í skrokk á manni - nema að kynferðisofbeldi er þúsund sinnum verra fyrir þolandann.

Ábyrgðin er því svolítið loðin því ef við tökum ákvörðun um eitthvað sem samfélagið segir okkur að sé í lagi - en reynist svo djöfullegt bæði fyrir sál og líkama - er hún þá í rauninni algerlega á eigin ábyrgð????

...og svo náttúrulega fyrir utan það þá eru flestir þeir sem stunda (eða lenda í vændi) ungir krakkar sem hafa verið seld eða neydd eða hafa ekki vit á því sem þau eru að gera - og afleiðingarnar fyrir sálina og líkamann svo hrikalegar að þau ná sér jafnvel aldrei.

Þess vegna skil ég ekki - og mun aldrei skilja af hverju fólk heldur áfram og áfram endalaust að verja þetta ógeð og halda því fram að í frelsinu eigi að felast rétturinn til að kaupa sér vændi.
Frelsi fyrir þá hvern - á kostnað hvers?

Mú ha ha

2005-02-16T11:09:00.000Z

Vitiði af hverju konur eiga erfitt með að bakka í stæði?

Það er af því að karlar hafa alltaf verið að reyna að telja okkur trú um að þetta:

I---------------------------------------I

...séu tuttugu sentimetrar!!!!

HA HA

DaDaRaDaDa

2005-02-15T16:16:00.000Z

Dagurinn í dag er búin að vera eintómt skrepp á flugvöllinn - eða tvö skrepp amk. Skutla Palla og skutla svo bíllyklunum sem hann gleymdi að taka með sér austur - gáfaður drengurinn. En gaman að segja frá því að konan sem tók við umslaginu með lyklunum sagði við mig þegar ég gaf henni upp kennitöluna: Nei, áttu afmæli á morgun? Og tvítug í þokkabót. Jahá - hún gleymdi greinilega strax ártalinu og las eitthvað vitlaust á skjáinn - svo er mar náttla svo ungleg...

Í kvöld er svo ferð á kaffihús með sólstrandargellunum frá Kúbu - tókst eftir miklar umræður og sveitamennsku að ákveða stað og finna hann thíhí... Juding Amy verður að mæta afgangi í kvöld, en ef ég verð rosa klár og læri að stilla timerinn á videoinu mínu tek ég hana auðvitað upp og verðlauna svo sjálfa mig þegar ég kem heim úr vinnunni á afmælisdaginn og horfi í rólegheitum á hana Amy mína - og spóla yfir auglýsingarnar. Vei vei allt að gerast hjá mér.

Mamma sagði mér stórfurðurlegar fréttir áðan. Tvær frænkur mínar, sem eru systur, eignuðust báðar börn í fyrri nótt. Báðar fæddu þær fyrir tímann en áttu ekki að eiga á sama tíma. Börnin voru 6 og 9 merkur!!! Ég hef nú svo lítið samband við þær að ég vissi ekki einu sinni að þær ættu von á sér - en þetta er megafurðulegt. Talandi um samrýmdar systur. Kannski við Bjargey verðum svona. Held að Rósa frænka okkar blessunin komi amk alltaf samtímis í heimsókn til okkar beggja. Eða með mjög stuttu millibili amk. Ha? finnst þér þetta of miklar upplýsingar - hvaða viðkvæmni er þetta???

Jæja vinna smá áður en ég fer hjemme på - bæjó

TAKKITAKK

2005-02-14T11:16:00.000Z

Halló allir og takk fyrir síðast. Takk fyrir mig og takk fyrir komuna og takk fyrir gjafirnar og takk fyrir að vera öll svona skemmtileg og þæg og góð. Ég er rík af góðum vinum og kunningjum.
Þetta var rosa skemmtilegt partý og allir voru svo þæææægir. Engin læti eða vesen - við erum mjög fegin - sá samt í morgun auglýsingu um aðalfund húsfélagsins úff - kannski eigi að sameinast um að henda okkur út. Vonum það besta.
En einhver stúlkan (eða drengurinn) hefur gleymt litlum Lancome maskara - hann fannst á eldhúsgólfinu. Eigandi getur vitjað hans hjá mér.

Gærdagurinn var hins vegar ekki eins skemmtilegur - nenntum ekki að taka til fyrr en um átta leytið í gærkvöldi. En þá vorum við líka rosa dugleg og skúruðum og þrifum voða vel. Svo er það bara að skunda í saumavélarleit svo maður geti farið að sauma gardínur og annað svona smádót sem vantar á ýmsa staði - og að hugsa vel um peningatréð fína sem ég fékk frá ,,nýtrúlofaða parinu" HAHAHAHA...

Heyrumst síðar og gleðilegan Valentínusardag þið sem haldið uppá hann með rauðum hjartalaga konfektkössum;) og væmnum kortum...

2005-02-11T16:41:00.000Z

Verð að blogga aðeins meira - þarf að tala um Kalla og Kamillu og Díönu. Á mbl.is segir að hópur fólks hafi farið að dánarstað Díönu til að votta henni virðingu sína og segir það að Kamilla hafi eyðilagt hjónaband Kalla og Díönu. Ég segi nú bara: Díana var frábær og virðing hennar dvín ekkert þá kallfuskur sem fór illa með hana giftist einhverri kellingu. Díana væri hvort eð er ekkert hamingjusöm ef hún væri með honum í dag, þ.e. ef hún væri á lífi - Kamilla Parker Bowels eður ei...

Föstudagsspjall

2005-02-11T15:22:00.000Z

Þá er kominn föstudagur og Gunnsa tilbúin að blogga, ávallt breinstorm á föstudögum.
Var að ræða við félaga mína hérna um ýmis mál, s.s. hvort karlar eða konur pissi út klósettsetuna. Komst að einu sem ég hef aldrei gert mér grein fyrir: við stelpurnar pissum greinilega UNDIR setuna, þessa með gatinu. Droparnir skvettast víst þarna upp undir. Tek þessu samt með fyrirvara og held áfram að kenna karlmönnum um allt sem miður fer:)

Þeir sögðu líka að konur ættu ekkert að láta bjóða sér það að láta kúga sig, slíkt ætti ekki að þurfa að líðast í dag. Alveg rétt, en ég hélt náttla fyrirlestur fyrir þá og sagði þeim að sumar konur geti ekki farið t.d. vegna fjárhagsstöðu eða af því að þær gera sér ekki grein fyrir því hvað er að gerast o.fl. Þeir eru auðvitað á móti því að karlar kúga konur og öllu þessu og þetta eru frábærir kallar en það er bara svo oft sem karlmenn (og stundum kvenmenn) skilja ekki neitt í svona málum, aðalega vegna vanþekkingar á þeim. Eins og dúddarnir sem skrifa inn á feministaspjall, þeir koma með skoðanir á hlutum sem þeir vita í rauninni ekkert um. Þetta er eins og ef ég færi inná vef hagfræðinga og rifist og skammaðist af því að mér finnst að allir eigi að hafa það gott og að enginn eigi að vera fátækur en hefði samt jafn lítið vit á hagfræði og ég hef.
Þess vegna hvet ég alla (konur og kalla) að kynna sér hugmyndir feminismans áður en þeir fara af stað með klisjur sem eiga sér ekki stoð í raunveruleikanum.

Góða helgi

Færeyska

2005-02-10T14:46:00.000Z

Mæli með að fólk skoði tengilinn Færeyskar fréttir hérna niðri til hægri. Það er færeyskur netmiðill með tengingar í marga aðra færeyska miðla. Gaman að lesa og sjá hvað maður skilur, ásamt því að hlæja svolítið af þessu máli sem er eins og illa fallbeygð íslenska.

Það er af sem áður var...

2005-02-09T13:53:00.000Z

Já krakkar mínir. Í gamla daga, þegar ég var ung, saumuðum við öskupoka, hengdum þá á bakið á fólkinu í kringum okkur og hlógum og fylgdumst með hversu lengi það væri að fatta það. Ef það gekk þrisvar sinnum yfir þröskuld með pokann manns á bakinu átti maður að kyssa eða giftast viðkomandi. Eða bæði. Ég hef verið illilega svikin af þessu því örugglega hefur einhver efnilegur grunnskólabróðir minn gengið þrisvar sinnum yfir þröskuld með öskupokann minn á bakinu. En ekki er ég gift ennþá. Verst að nærtækasti kosturinn er hinu megin á landinu í dag og litlar líkur að ég nái að gabba hann til að giftast mér. Nú eru góð ráð dýr. Í dag hugsa ungar stúlkur og drengir ekki um að giftast eða að kyssa. Núna eru það gróðrasjónarmiðin sem ráða ferðinni. Litlar prinsessur, nornir vampírur, zorróar, batmanar, spidermanar og alls konar töffarar með stærri poka en jólasveinarnir, fara askvaðandi um borg og bæ, banka uppi hjá fyrirtækjum og stofnunum, syngja og heimta nammi í verðlaun. Fyrirtækin fengu fyrir nokkrum vikum nammilista frá sælgætisgerðum landsins og gátu pantað besta nammið í tæka tíð. Síðan rogast fígúrurnar með pokana sína um allt og eru að lokum komin með svo mikið nammi að þau geta varla borið það. Magapína og niðurgangur í aðsigi.

Ó já, það er af sem áður var. Heilbrigðir krakkar á 9. áratugnum lögðu drög að framtíðinnni og reyndu að næla sér í kvonfang/eiginmann á meðan sjúkur ungdómurinn í dag hugsar bara um nammi. Uss uss uss - hvar endar þetta????

I´m alive

2005-02-04T10:38:00.000Z

Sóley jarðfræðingur bað mig að fara að blogga - verð að hlusta á lesendur og svara eftirspurninni.

En þá er það hvað ég á að skrifa. Keypti mér græna peysu í gær á 990 kr. Tvennt gott við það. Grænn litur er sumarlitur og gefur manni gleði og 990 kr. eru ekki svo margar krónur á íslenskan mælikvarða svo þær gáfu mér líka gleði fyrir að vera svona fáar. Snjórinn úti er hins vegar ekkert voðalega sumarlegur en birtan er góð. Munar miklu að fara heim í birtu en myrkri, og ef maður vaknar seint á morgnana, getur maður náð smá birtu á leiðina í vinnuna. Sem sagt, mæta seint og fara snemma... he he.

Ég fer í mína sveit um helgina, er samt ekki búin að ákveð hvort ég eigi að fara í kvöld eða horfa á Idol og fara á morgun. Kemur í ljós. En hann karl faðir minn ætlar að halda veislu á sunnudaginn til heiðurs Jóni Guðlaugi bróður mínum sem var að taka sveinspróf. Kallinn notar hvert tækifæri sem gefst til að monta sig á afkvæmum sínum og heldur veislur þeim til heiðurs eins oft og mögulegt er. Nema þegar þau eiga afmæli enda ætti mamma frekar að fá gjafir fyrir hverja fæðingu sem hún hefur staðið í þ.e. átta sinnum á ári. Ákveð hér með að hygla móður minni í hvert sinn sem eitthvert okkar systkinanna á afmæli en ekki systkinum mínum. Byrja samt ekki fyrr enn í mars...;)
En aftur að montinu í pabba. Ekki nóg með að hann vilji halda veislu í hvert sinn sem einhver útskrifast eða gerir eitthvað álíka sniðugt (Jón fékk sko líka veislu fyrir jól) heldur lét hann taka myndir af okkur sex sem erum með háskólapróf/stúdentspróf/sveinspróf um jólin og ætlar að senda þær í jólakortunum næst! Þannig að um næstu jól munu vinir og ættingjar fá myndir af litlu sætu menntuðu börnunum hans pabba síns. ,,Gvöð hvað þau hafa stækkað hugsa þeir, Gunna orðin 33 ára, Bjargey 29, Gunnhildur 27, Jón Guðlaugur 24, Lukka 22 og Jóhannes litli engillinn tvítugur og öll orðin svona menntuð. Duglegir krakkar". Væri kannski venjulegra að hafa þetta svona:,,Gvöð hvað þau hafa stækkað, Gunna orðin 13 ára, Bjargey 9 ára, Gunnhildur 7 ára, Jón Guðlaugur 4 ára, Lukka 2ja og Jóhannes litli engillinn að verða eins árs í febrúar og öll svona heilbrigð og fín. Duglegir krakkar". En við erum víst ennþá litlu börnin hans pabba okkar sem finnst ekkert skemmtilegra en að monta sig af börnunum sínum, eins og foreldrum er títt. Nema þeir tala flestir um þessa fjögurra ára eða þennan tveggja ára.
Þetta er samt alls ekkert pirrandi eða neikvætt á neinn hátt tel ég, amk ekki fyrir okkur, kannski fyrir ættingja okkar. Mér finnst þetta bara fyndið og gaman að gera pabba minn og mömmu ánægð. Væri ekkert gaman ef við hefðum engan metnað. En það er samt eitt sem vantar í þenna hóp. Það eru afkvæmi. Hin tvö sem ekki fengu að vera með á myndunum hafa það fram yfir okkur aulana að eiga fullt af börnum. Kannski verður það mynd í jólakortið 2006: Börnin sem eiga börn...! Þrátt fyrir að við séum vel menntuð og dugleg gleymir sá gamli ekki að minna okkur á að ,,við séum að verða barnlaus frameftir öllum aldri". Hún móðir mín var nefninlega orðin fimm barna móðir þegar hún var að verða 27 ára (ég verð 27 ára eftir 2 vikur), ég fæddist þá og jók enn álagið á henni. En þar sem ég var með ólíkindum skemmtilegt og bráðþroksa barn:) fór þetta ekki að verða alvarlegt fyrr en tæpum fjórum árum seinna þegar Jón Guðlaugur kom í heiminn. Þá fóru götin á hausnum og vesenið að byrja. Amma var amk fljót að hætta að hafa hann fyrir uppáhaldsdreng, þó hann sé skírður í höfuðið á henni og afa. He he. En hann er ljúfur drengur í dag. En núna erum við sem sagt orðin stór og ég er að fara í veislu heima í sveitinni til að fagna því að títtnefndur Jón Guðlaugur aka Nonni er orðinn smiður. Dulei drágurinn hans babba síns.

Skemmtileg pabbasaga í byrjun helgarinnar. Já og hann kallar okkur systurnar femínur. Finnst það gott orð yfir feminista - þarf ekki allt alltaf að vera í karlkyni. Honum finnst þetta samt vera óttaleg vitleysa í okkur.... Gamlir hundar eiga erfitt með að læra að sitja - og ótrúlegt sem það nú er þá eru hvolparnir ósköp lélegir við það líka!!!!!

Long time no blogg

2005-01-31T10:38:00.000Z

Best að sýna dyggum lesendum virðingu og blogga svolítið. Þýðir ekki að vera með skrifstíflu endlaust. Verst samt að hún er eiginlega ennþá. Hélt samt að ég væri orðin rosa frjó og hugrökk í morgun, var í mega góðu skapi og til í allt. Fékk svo smá kvíðamagapínu þegar ég kom í vinnuna og feisaði raunveruleikann. Tókst samt á við hann blessaðan og nú er bara að vera bjartsýn og jákvæð. Hver er minnar gæfusmiður ef það er ekki hún ég? Ætli það sé ekki bara ég.

Við fórum í sumar/vetrarbústað í Biskubstungunum skötuhjúin um helgina. Rok og rigning allan tímann en það var bara fínt. Lágum bara og átum og sváfum og lásum góðar bækur. Vorum orðin svo stirð eftir leti helgarinnar á sunnudaginn að við skelltum okkur í gönguferð við hverina við Geysi og svo í sund í Reykholti. Tókst þar að ná úr okkur sleninu. Föttuðum bæði hvað það er skrítið að vera með mikið hár á óvenjulegum stöðum í sundi, ég á leggjunum og hann á kinnunum. Dregur úr sundkraftinum. Ég segi nú bara eins gott að það voru ekki einhverjar tískulöggur á staðnum. Hefði ekki þorað ofaní þá með mína fögru fótleggi.

Eftir sundið vorum við orðin sársvöng þannig að stefnan var tekin á næsta kaffihús. Það var hins vegar vandfundið því allt er lokað í uppsveitum Árnessýslu í janúar - sérstaklega á sunnudögum - þannig að við enduðum á Kaffi krús á Selfossi. Þar fengum við ömurlega þjónustu og borguðum alltof mikið:( Skamm skamm. Svo fórum við bara heim og í kvöldmat til tengdó og fengum svartfugl, hann var bara góður. Ég kann samt ekki alveg á svona villibráðarbragð. Veit ekki alveg hvað er gott og hvað vont. Held að þetta hafi verið gott, eins og allt sem tengdamóðir mín eldar.

En þetta er leiðinlegt blogg og ekkert fyndið þannig að ég er bara hætt og vona eins og þið að ég verði komin í stuð næst þegar ég skrifa. bæ bæ

Þorrablót Hönnunar

2005-01-21T13:03:00.000Z

Þá er helgin byrjuð - búin með fyrsta pilsnerinn (ódýrt að vera ég) og komin í fíling. Lagði að vísu ekki í brennivínsstaupið af ótta við að velta út um allt og verða mér til skammar. Lét hákarlinn líka eiga sig - langar ekki að anga eins og úldin hákarl! dö.
Þetta var voða skemmtilegt hádegisþorrablót með öllu tilheyrandi, skrítnast var að það var graflax í forrétt. Svo kom voða sætt par, svona 10-12 ára og dansaði samkvæmisdansa fyrir okkur. Þau voru algerar dúllur. Finnst að allir strákar eigi að læra að dansa, og náttúrulega stelpurnar svo strákarnir hafi einhverjar að dansa við.
Svo kusum við stelpurnar (í frekar ólýðræðislegri kosningu, svona til að koma í veg fyrir óæskilegar uppljóstranir um áhuga okkar á hinu kyninu hérna) kynþokkafyllsta karlinn - en vorum þá búnar að gefa þeim öllum rós. Við erum voðalega sætar í okkur. En allir hinir karlarnir eru voðalega sárir samt að hafa ekki verið valdir. Þeir jafna sig þó vonandi fljótlega þegar þeir koma heim í faðm eiginkvenna sinna sem bíða þeirra með blóm og silkiboxers.

Hlakka til að fara í partý í kvöld
Góða helgi gott fólk

Til hamingju með bóndadaginn kæru bændur!

2005-01-21T09:17:00.000Z

Vonandi hafið þið það allir gott í dag og fáið eitthvað rómantíkst frá spúsum ykkar - eða hvorum öðrum.

En að öðru: Ég gleymdi töskunni minni heima í morgun - lagði hana frá mér á leiðinni út og fattaði það ekki fyrr en ég var komin í vinnuna. En min bror er heima og fann hana fyrir mig. Síminn minn er í henni þannig að ef þið þurfið að ná í mig hringið bara í vinnuna mína. (Maður er náttlea svo ómissandi að heimurinn þarf að vita af þessu).

Annars er gott að það er föstudagur, fullt að gerast. Partý í kvöld, barnaafmæli á morgun og svo annað partý um kvöldið. Hálsbólgan samt eitthvað að stríða mér ennþá þannig að ég verð nú ekki með nein læti... mæti amk ekki í mínipilsi, bandaskóm og magabol. En sjáum til...

Það búa ekki allir svo vel...

2005-01-17T14:34:00.000Z

að eiga afmæli á STEINSTEYPUDAGINN. Ó nei en það hef ég gert. Árið 2001 var 16. febrúar hinn eini sanni STEINSTEYPUDAGUR - mér til heiðurs að sjálfsögðu!

2005-01-17T09:18:00.000Z

Er komin í vinnuna aftur eftir fimm daga sófalegu og videogláp í hálsbólgu og hausverkjarveikindum. Er samt ekkert orðin almennilega hress ennþá en fannst ég samt þurfa að hunskast í vinnuna. Svo liggur bara lotusinn okkar niðri og ég get ekkert sent þá pósta sem ég þarf að senda og so on. Hefði alveg getað legið heima og vorkennt mér áfram... var líka að byrja á nýrri bók þannig að rúmið myndi alveg virka fyrir mig núna, plús það að það er sætur strákur í því, og það gerist ekki svo oft - amk ekki nógu oft og á morgun verður hann farinn frá mér einu sinni enn uhu ég á svo bágt. (já já ég veit ekki eins bágt og allir sem lentu í flóðinu en samt bágt...á minn mælikvarða).

Hef ekkert meira að segja í bili nema uhu uhu langar upp í rúm.

Nöldrarinn mikli!

2005-01-12T14:20:00.000Z

Ég þori varla að blogga meira - ég hrindi örugglega öllum vinum mínum frá mér bráðum. En elsku vinir mínir ekki vera fúlir út í mig þó ég sé ,,öfgafullur feministi". Það böggar mig örugglega mest af öllum - þó það böggi ykkur eitthvað líka of á tíðum amk. Ég veit að það er hundleiðinlegt að hlusta á fólk röfla sí og æ um skoðanir sínar, en einmitt þess vegna fékk ég mér þetta blogg. Svo ég geti bara skrifað það sem mér liggur á hjarta hérna inn og ekki talað eins mikið um þetta við ykkur. En það er samt gaman að fá komment og umræður hérna inni - frjálst að taka þátt og ennþá frjálsara að sleppa því einfaldlega að lesa nöldrið í kellingunni!

Vinir mínir í Hollywood

2005-01-11T13:59:00.000Z

Ég er ekkert búin að blogga um skilnað Brad og Jennifer. About time!
En hvað skal segja. Alltaf leiðinlegt þegar fólk skilur - og ef ég á að vera alveg hreinskilin, þá finnst mér Brad bara standa sig illa. Þó hann sé alger foli þá er Jennifer súperstjarna og alger gella. Ég stend með henni - hvort sem þið trúið því eður ei! Ég stend hins vegar ekki alveg eins mikið með nýju unnustunni hans Jude Law - hún þarf að sanna sig aðeins meira til að ég taki hana fram yfir hann. Enda þekki ég hana ekki eins vel og hann;)

Feministaþrugl endalaust!

2005-01-10T15:53:00.000Z

Ég er hætt að vera feministi - feministar eru öfgafullar, reiðar og ljótar kellingar sem láta allt fara í taugarnar á sér. Þær nota kolvitlausar aðferðir við að koma skilaboðum sínum á framfæri sem fá fólk einungis til að taka ekki mark á þeim. Þær rífa kjaft yfir öllum sköpuðum hlutum, s.s. eins og að konur skuli hafa lægri laun en karlar, að (sumir nb) karlar kaupi konur og börn, að (sumir nb) karlar nauðgi, að konur séu taldar með húsinu, bílnum, hundinum og viskíinu, að starfsheitið ,,forstjóri" skuli vera einkastarfsheiti karla, að kona skuli vera kölluð drusla ef hún sefur hjá fleirum en tveimur, að barneignir eru ekki metnar að verðleikum heldur hafa þær skapað konunni veikari stöðu en karla, með vel útilátinni hjálp frá karlpeningnum o.fl.o.fl.

Svona gæti ég haldið endlaust áfram um bjánaleg mál sem úrilli feministar láta stuða sig dag eftir dag, ár eftir ár, öld eftir öld, þúsöld eftir þúsöld... endalaus þolinmæði... og enginn árangur nema kannski kosningaréttur, jafnrétti til menntunar, erfðaréttur, réttur á að vinna fyrir sér við hvað sem hver kýs, að það sé bannað að nauðga, fóstureyðingar, getnaðarvarnir, orðið brúðKAUP hefur aðra og betri merkingu víðast hvar, sjálfstætt val, leikskólar, opinber samkynhneigð, o.fl.ofl. en dísús, þetta eru bara smámál sem hefðu bara komið með tímanum. Til hvers að standa í þessu þrögli endlaust þegar hlutirnir gerast bara af sjálfum sér.

Þess vegna er best að hætta bara að vera feministi (sem er by the way í karlkyni) og bíða bara róleg og yfirveguð, vel gift og sátt við sitt, eftir því að hlutirnir gerist bara...